Η Opel και ο μηχανοκίνητος αθλητισμός συνδέονται εδώ και δεκαετίες. Πριν από ακριβώς 60 χρόνια, το φθινόπωρο του 1966, ο Σουηδός Lille-Bror Nasenius, μαζί με το συνοδηγό του, Bengt Frodin κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ράλλυ οδηγώντας ένα Opel Rekord B.
Η επικράτηση στo Group 1 για αυτοκίνητα παραγωγής, ήταν διάκριση κορυφαίου επιπέδου για τους αγώνες ράλλυ, καθώς το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ θα θεσπιζόταν αρκετά χρόνια αργότερα (το 1973).
Παράλληλα, σηματοδότησε την καθιέρωση της Opel ως κατασκευάστριας ανταγωνιστικών αυτοκινήτων. Η πορεία αυτή κορυφώθηκε το 1982, όταν οι Walter Röhrl και Christian Geistdörfer κατέκτησαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ με ένα Opel Ascona 400.
- Ώρα για το νέο σου αυτοκίνητο, με 4 αμιγώς ηλεκτρικά επιβατικά μοντέλα σε τιμές που ξεκινούν από 17.900 ευρώ!
- Toyota C-HR+: Αθήνα – Πάτρα με την τετρακίνητη ηλεκτρική εκδοχή των 343 ίππων (video)
- Ηλεκτρικό hatchback 218 ίππων, μπαταρία 67,1 kWh και τιμή από 24.290 ευρώ
- Πώς είναι να ζεις καθημερινά με το νέο Chery TIGGO 7 HEV; (video)
- Αφιέρωμα «City Mode: ON»: Επιστροφή στην πόλη!
Ο Lille-Bror Nasenius ξεκίνησε την αγωνιστική του πορεία στις μοτοσυκλέτες, συμμετέχοντας και σε αγώνες rally cross. Σύντομα πέρασε στους τέσσερις τροχούς και άρχισε να κερδίζει σε περιφερειακούς αγώνες, τόσο στην κατηγορία του όσο και στη γενική κατάταξη. Τον Ιανουάριο του 1966, η Opel τον προσέγγισε ώστε να γίνει οδηγός στην εργοστασιακή ομάδα της.
Τα αυτοκίνητα με το έμβλημα του κεραυνού θεωρούνταν ελαφριά, εύκολα στην οδήγηση και ιδιαίτερα ανθεκτικά, ιδιαίτερα σημαντικά χαρακτηριστικά για τους απαιτητικούς αγώνες ράλλυ της εποχής. Επιπλέον, για το μοντέλο του 1966 παρουσιάστηκε ο σύγχρονος κινητήρας CiH. Στην κορυφαία έκδοση των 1,9 λίτρων, αυτός ο 4κύλινδρος κινητήρας απέδιδε 90 ίππους, δηλαδή σημαντική ισχύ για την εποχή. Με βάρος μόλις 990 κιλά, το νέο Rekord B είχε σαφώς καλύτερη αναλογία ισχύος / βάρους από τους περισσότερους ανταγωνιστές του.
Για τον Nasenius μετρούσαν και πρακτικοί λόγοι. Το Opel Rekord 1900 S ήταν αξιόπιστο και ασφαλές, χαρακτηριστικά σημαντικά για έναν πατέρα δύο παιδιών. Το δίθυρο sedan χρησίμευε τόσο για τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις όσο και ως οικογενειακό αυτοκίνητο. Με αυτό το αυτοκίνητο ο Nasenius κατέκτησε την ίδια χρονιά τόσο το Σουηδικό Πρωτάθλημα Ράλλυ όσο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην κατηγορία αυτοκινήτων παραγωγής. Ήταν μια σημαντική επιτυχία και η αρχή μιας λαμπρής πορείας.
Για τη σεζόν του 1967, ο Nasenius πέρασε στο νέο Opel Rekord C, με τον ίδιο κινητήρα. Παρότι ήταν εμφανώς μεγαλύτερο, ζύγιζε μόλις 1.025 κιλά. Η πίσω ανάρτηση με σπειροειδή ελατήρια προσέφερε πιο ακριβή απόκριση και το έκανε πιο ευέλικτο. Ο Σουηδός αγωνίστηκε επίσης σε αρκετούς αγώνες με ένα Opel Commodore A, την 6κύλινδρη εκδοχή του Rekord C. Στο τέλος της χρονιάς αναδείχθηκε δεύτερος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ράλλυ, χάνοντας τον τίτλο για μικρή διαφορά.
Το 1968, ο Nasenius μεταπήδησε στο αισθητά ελαφρύτερο και πιο ευέλικτο Rallye Kadett 1900 S, με το οποίο κατέκτησε αμέσως τέσσερις νίκες στη γενική κατάταξη. Το 1969 συνέχισε με το Rallye Kadett και νέο συνοδηγό τον Björn Cederberg. Οι δυο τους αποτέλεσαν ένα εξαιρετικά επιτυχημένο δίδυμο και κατέκτησαν το Σουηδικό Πρωτάθλημα Ράλλυ κάθε χρόνο, έως και το 1971.
Στις δύο τελευταίες χρονιές του συμβολαίου του με την Opel, το 1972 και το 1973, ο Nasenius οδηγούσε το δημοφιλές τότε Ascona και συνέχισε να διακρίνεται. Ο Walter Röhrl, ένας από τους άμεσους αντιπάλους του εκείνη την περίοδο, θυμάται τον «απίστευτα εξυπηρετικό Σουηδό», με τον οποίο είχε «μια πολύ συναδελφική, σχεδόν φιλική σχέση, παρά έντονο ανταγωνισμό».
Ο Nasenius επέστρεψε στους αγώνες ράλλυ τη σεζόν του 1977. Συμμετείχε σε επτά γύρους του πρωταθλήματος με ένα Opel Kadett C 1200 S και τερμάτισε πρώτος στην κατηγορία του σε δύο από αυτούς. Η επίσημη αγωνιστική του καριέρα ολοκληρώθηκε με 11 νίκες στη γενική κατάταξη (9 εκ των οποίων με αυτοκίνητα της Opel) και 35 νίκες κατηγορίας (οι 31 με Opel).
