Η επίδοση του Andrea Kimi Antonelli στο Grand Prix Μονακό ήταν αρκετή για να πείσει και τους πιο επιφυλακτικούς όσον αφορά τον Ιταλό, που έχει πάρει… παραμάζωμα τις νίκες στη φετινή σεζόν και έχει ξεφύγει σημαντικά στη βαθμολογία του Πρωταθλήματος Οδηγών της Formula 1.
Δεν είναι μόνο ότι η τελευταία του νίκη ήρθε σε μία πίστα η οποία δεν συγχωρεί το παραμικρό λάθος. Δεν είναι μόνο ότι κατάφερε να γίνει ο νεότερος νικητής στους δρόμους του πριγκιπάτου. Δεν είναι το πιο σημαντικό ότι ισοφάρισε το μεγαλύτερο σερί νικών που έχει σημειώσει στην καριέρα του ο πιο επιτυχημένος -στατιστικά- οδηγός στην ιστορία της F1, Lewis Hamilton, ο άνθρωπος τον οποίο ο Antonelli αντικατέστησε στη Mercedes.
Ούτε το γεγονός ότι όποιος έχει καταφέρει στο παρελθόν να σημειώσει σερί 5 νικών έχει κατακτήσει τον τίτλο εκείνης της χρονιάς. Δεν είναι μόνο η πλήρης αντίθεση εικόνας που είχε με τον George Russell -και- αυτό το Σαββατοκύριακο, ούτε το βαθμολογικό προβάδισμα 66 βαθμών (από τον Hamilton, 68 από τον Russell) που έχει καταφέρει να αναπτύξει σε μόλις 6 αγώνες. Ούτε ο καταιγιστικός ρυθμός που ακολούθησε στον αγώνα, με ένα μονοθέσιο το οποίο αποκάλεσε «θηρίο». Δεν είναι καν το γεγονός ότι πλέον κάνει σταθερά καλές εκκινήσεις.
Το πιο σημαντικό ίσως από όλα είναι ότι στο πιο προκλητικό τερέν της F1, με διάφορες «παγίδες» να υπάρχουν παντού (χρόνος διέλευσης από τα pits, κακή άσφαλτος και επανεκκινήσεις), στις οποίες «έπεσαν» πολλοί συνάδελφοί του, ο Antonelli ήταν απλά άψογος, αλάνθαστος και ταχύτατος. Έχουμε ήδη αναφέρει πώς η τύχη είχε παίξει αρκετά μεγάλο ρόλο σε τρεις από τις τέσσερις προηγούμενες νίκες του Ιταλού.
Ακόμη και στον Καναδά, όπου έκανε πολύ καλή δουλειά, υπήρχαν πολλά λάθη, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν οδηγήσει στην καταστροφή. Ωστόσο, ο Antonelli είχε γλιτώσει και πάλι. Αλλά στο Μονακό (όπως και στο Μαϊάμι), η ιστορία ήταν διαφορετική. Ο «μικρός» κυριάρχησε με τόσο επιβλητικό τρόπο στο Μονακό, που ακόμη και το λάθος της Mercedes να μην τον φέρει στα pits άμεσα στο ξεκίνημα της παρέμβασης του αυτοκινήτου ασφαλείας των τελευταίων γύρων, δεν είχε σημασία, δεδομένης της διαφοράς μισού λεπτού που είχε αναπτύξει από τους αντιπάλους του.
Αν και η Mercedes προσπαθούσε συνεχώς να πείσει τον Antonelli να ανακόψει το ρυθμό του, έχοντας ξεφύγει τόσο πολύ, αυτή η διαφορά που έχτισε ίσως να του «έσωσε» τη νίκη δεδομένης της αμηχανίας που επικράτησε στο pit wall της γερμανικής ομάδας σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές του αγώνα.
Είναι από τις ελάχιστες φορές που έχουμε δει τον Antonelli να εκτελεί ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο χωρίς κανένα απολύτως λάθος. Σε αυτό, πέραν του μονοθεσίου που κατάφερε να του παράσχει η Mercedes, ανατρέποντας την κατάσταση στην οποία είχε βρεθεί την Παρασκευή, όπου με ένα πολύ σκληρό στήσιμο, το μονοθέσιο ανασήκωνε τροχούς από το έδαφος σεις πολυάριθμες στροφές με κεκλιμένη άσφαλτο που διαθέτει το Μονακό, έχει σίγουρα συμβάλει και η κατακόρυφη αύξηση αυτοπεποίθησης που θα πρέπει να του έχουν δώσει αυτές οι πέντε πρώτες νίκες της καριέρας του.
Στο Μονακό είδαμε την πιο καλή μέχρι στιγμής εμφάνιση του Antonelli στην F1. Την ίδια στιγμή, ο Russell πέρασε μία από τις πιο ταραχώδεις ημέρες της ζωής του και παρότι γλίτωσε διάφορες ποινές για την τοποθέτηση του μονοθεσίου του στην πρώτη εκκίνηση και για πόσο κοντά πάτησε στη γραμμή εξόδου του pit lane έπειτα από το πρώτο του pit stop. Ωστόσο, στην ασυνεννοησία του αυτοκινήτου ασφαλείας, όπου το pit wall είπε στον Βρετανό να παραμείνει εκτός pits, αλλά εκείνος εισήλθε έτσι και αλλιώς, η Mercedes δεν εξέτισε την ποινή 5 δλ. που είχε δεχθεί ο Russell.
Αυτό οδήγησε στην ποινή διέλευσης από το pit lane, που έριξε τον Russell από 3ο στη 13η θέση, δηλαδή εκτός βαθμών. Ο Βρετανός δήλωσε ότι έχει ξεπεράσει πλέον το επίπεδο της απογοητευσης και μουδιασμένος προσπαθεί να πιστέψει όλα αυτά που του έχουν συμβεί στους τελευταίους αγώνες.
Ωστόσο, υπάρχει και μία ειδοποιός διαφορά, την οποία ο Russell ανέφερε το Σάββατο. Τα φετινά μονοθέσια φαίνεται να ταιριάζουν πολύ περισσότερο στο πιο… περιπετειώδες στυλ οδήγησης του Antonelli, αντί για την πιο λεία προσέγγιση του Βρετανού. Τα φετινά μονοθέσια εξ ορισμού παράγουν μικρότερο αεροδυναμικό φορτίο και πλαγιολισθαίνουν πιο πολύ.
Ο Antonelli είναι πιο χαρούμενος να «χορεύει» στα όρια της πρόσφυσης, ενώ ο Russell προτιμά πολύ περισσότερο μία σταθερή πλατφόρμα από κάτω του για να αντλήσει το μέγιστο. Παράλληλα, στο Μονακό, τα ελαστικά χρειάζονταν σκληρή μεταχείριση για να αναπτύξουν τις κατάλληλες θερμοκρασίες λειτουργίας και στην προετοιμασία τους πριν από τις κρίσιμες γρήγορες προσπάθειες στις κατατακτήριες δοκιμές, ο Antonelli ήταν εξαιρετικός, σε αντίθεση με τον Russell, ο οποίος βρέθηκε 0,4 δλ. μακριά από τον team-mate του, πέντε θέσεις πιο πίσω στην εκκίνηση.
Ο Βρετανός ήταν μάλιστα τυχερός που έφτασε έως την 3η θέση, πριν εκτίσει την τελική του ποινή, εκμεταλλευόμενος τα προβλήματα των αντιπάλων του (Verstappen, Hadjar, Leclerc), αλλά το λάθος της Mercedes -στο οποίο συνέβαλε και ο ίδιος έχοντας παρακούσει τις εντολές της- ήταν καθοριστικής σημασίας. Μία διαφορά 68 βαθμών έπειτα από μόλις 6 αγώνες είναι τεράστια, όπως και να το δει κανείς. Ακολουθούν πολλοί αγώνες, και όλα μπορούν να συμβούν. Αλλά προς το παρόν φαίνεται δύσκολο να αντιστραφεί η δυναμική που έχουμε δει μέχρι στιγμής και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο.
Ό,τι και αν συμβεί, ακόμα και αν ο Antonelli δεν καταφέρει να κατακτήσει τον τίτλο, κανείς δεν μπορεί να στερήσει από τον 19χρονο Ιταλό αυτά που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής. Έχει γράψει ιστορία ήδη με τις πρώτες πέντε -συνεχόμενες- νίκες της καριέρας του. Η φυσικότητα με την οποία του έρχεται αυτή η ωμή ταχύτητα που επιδεικνύει στην πίστα κάνουν κάποιους να τον συγκρίνουν με μεγαθήρια του παρελθόντος, όπως ο Ayrton Senna, αλλά και του παρόντος, όπως ο Verstappen. Εμείς έχουμε πει: μας θυμίζει τον Valentino Rossi.
Από τον εξίσωση δεν θα πρέπει να βγάλουμε και το πολύ καλό μονοθέσιο που έχει τη δυνατότητα να του παραχωρήσει η Mercedes και ο τρόπος με τον οποίο η ομάδα αντέδρασε έπειτα από μία απογοητευτική Παρασκευή ήταν εντυπωσιακός. Αλλά ο οδηγός πρέπει να κάνει τη δουλειά. Ο Antonelli την κάνει. Ο Russell όχι – μέχρι στιγμής τουλάχιστον.
Δεύτερο συνεχόμενο βάθρο και για τον Lewis Hamilton, o οποίος έχει βρει τον παλιό καλό εαυτό του χρησιμοποιώντας στους τελευταίους αγώνες τους δίσκους φρένων της γαλλικής Carbon Industrie, αντί για του Brembo που χρησιμοποιεί παραδοσιακά η Ferrari. Αλλά στο GP Βαρκελώνης και ο Charles Leclerc θα ακολουθήσει την κατεύθυνση του Βρετανού team-mate του, απογοητευμένος από τα προβλήματα που αντιμετώπισε και πάλι με τα φρένα του, όπως και στον Καναδά, αναφέροντας ότι δεν λειτουργούσαν σε συνδυασμό με τα υπερβολικά ευαίσθητα και on/off στη συμπεριφορά τους ελαστικά. Αλλά η Brembo δεν ήταν ευχαριστημένες από τις δηλώσεις του.
Το πρώτο του βάθρο με τη Red Bull σημείωσε ο Isack Hadjar, έπειτα από ένα επεισοδιακό αγώνα για τον ίδιο όπου αντιμετώπισε προβλήματα με τη μονάδα ισχύος του, αλλά κατάφερε να αποφύγει διάφορες ποινές για να ισοφαρίσει το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του. Ο Γάλλος αποτελεί τον οδηγό που έχει καταφέρει να βρεθεί πιο κοντά στον Verstappen από τους πρόσφατους team-mate του Ολλανδού από τα «καλά» χρόνια του Sergio Perez στη Red Bull.
Και μιας και μιλήσαμε για τον Μεξικανό, είναι κρίμα που κάνει παιδαριώδη λάθη φέτος, ένα εκ των οποίων (η λάθος τοποθέτηση στο grid για την επανεκκίνηση μετά την κόκκινη σημαία) κόστισε στην Cadillac τον πρώτο της βαθμό στην F1. Αν είχε τοποθετηθεί σωστά και στην πρώτη εκκίνηση, η συγκομιδή του ενδέχεται να μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερη…
