Είναι απίστευτο πόσο πολύ έχει αλλάξει η εικόνα της δυναμικής στο φετινό Πρωτάθλημα της Formula 1 σε σχέση με τις προβλέψεις πριν από την έναρξη της σεζόν. Με βάση τα περυσινά δεδομένα, και τη Mercedes να κυριαρχεί, θα περιμέναμε τον George Russell, έπειτα από μία εξαιρετικά σταθερή και αποδοτική σεζόν το 2025, να έχει τη δυνατότητα να… βάλει τη στάμπα του στον φετινό τίτλο από νωρίς, με τον Andrea Kimi Antonelli να καταφέρνει κάποια στιγμή να κατακτά την πρώτη του νίκη.
Πέντε αγώνες αργότερα, ο 19χρονος Ιταλός συνεχίζει να σπάει όποιο ρεκόρ βρίσκει μπροστά του, καθώς στο Grand Prix Καναδά έγινε ο μοναδικός οδηγός στην ιστορία της Formula 1 που έχει κατακτήσει συνεχόμενες τις πρώτες τέσσερις νίκες της καριέρας του. Από εκεί που ο Russell περίμενε ο team-mate του να αποτελεί εύκολη υπόθεση, έχει βρεθεί σε δυσμένη θέση με το καλημέρα.
Από εκεί προκύπτουν και τα τα πολύ υψηλότερα επίπεδα αντιπαλότητας στα οποία έφτασε η μάχη μεταξύ τους στην πίστα. Ο Russell, έπειτα από δύο αγώνες χωρίς βάθρο, χρειαζόταν να αντεπιτεθεί. Χρησιμοποιώντας την εμπειρία και την ακρίβειά του στις κατατακτήριες δοκιμές, κατάφερε να νικήσει τον Antonelli σε αμφότερες τις διαδικασίες -το Σάββατο την τελευταία στιγμή- για μόλις 0,068 δλ.
Το Σπριντ ήταν ένας… πρόλογος. Από τη μία η ενθουσιώδης ορμή του 19χρονου Antonelli, από την άλλη, η μεθοδική προσέγγιση υπεράσπισης του Russell, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά να… χορεύει επάνω στη λεπτή κόκκινη γραμμή των ορίων του επιτρεπτού, όταν δεν θέλει να αφήσει περιθώρια στον αντίπαλό του στην πίστα. Ο Russell τράβηξε γραμμή, όταν έδειξε στον team-mate του ότι δεν θα διστάσει να τον στείλει στα γρασίδια αν χρειαστεί.
Άλλωστε, τα πράγματα έχουν σοβαρέψει. Πλέον, «παίζεται» ο τίτλος. Αμφότεροι διεκδικούν τον πρώτο τους, όπως συνέβαινε και πέρυσι με τους οδηγούς της McLaren. Ο Russell περίμενε χρόνια τώρα. Ο Antonelli έχει βρεθεί στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή, μόλις στη δεύτερη σεζόν του. Αλλά έχει αδράξει την ευκαιρία. Ωστόσο, δεν του πήρε πολύ για να μάθει τα νέα όρια που χάραξε ο Russell στο Σπριντ του Μόντρεαλ.
Στη μεταξύ τους μάχη στον αγώνα, ήταν πιο μετρημένος στις επιθέσεις που επιχείρησε εναντίον του team-mate του, αλλά και πάλι έβαλε τον εαυτό του σε θέσεις όπου ήταν ευάλωτος, καθώς ο Russell δεν του άφηνε άλλη επιλογή. Το «τζαρτζάρισμα» του Βρετανού στο τελικό chicane στον 24ο γύρο ήταν μία μικρή υπενθύμιση του «μαθήματος» που έδωσε στον Antonelli στο Σπριντ.
Η εκτέλεση του Antonelli εξακολουθεί να μην είναι απόλυτα «καθαρή» και συνεχίζει πολύ συχνά να φλερτάρει με την καταστροφή αρκετά επικίνδυνα, όπως όταν βούτηξε ξανά πίσω από τον team-mate του στον 6ο γύρο στα φρένα για το τελικό chicane, και έχοντας μείνει χωρίς αεροδυναμικό φορτίο στο εμπρός μέρος, μπλόκαρε τα φρένα του. Παραλίγο να πάρει μαζί του και τον Russell σε ένα ατύχημα που θα μπορούσε να σημάνει το τέλος του αγώνα και για τους δύο.
Αλλά είναι πολύ εντυπωσιακό να βλέπουμε τον Antonelli να… παίζει με τη φωτιά τόσο θαρραλέα, και -μέχρι στιγμής- να τη βγάζει καθαρή κάθε φορά. Η ταχύτητά του ήταν αδιαμφισβήτητη εδώ και καιρό. Στο Μόντρεαλ απέδειξε και τη μαχητικότητά του, αν και υπάρχουν κάποια σημάδια… αφέλειας στις επιλογές που κάνει στις μονομαχίες. Είναι πρόθυμος να πιέσει τα πράγματα πέραν του επιπέδου έως το οποίο θα έφταναν πιο πειθήνιοι οδηγοί, και αυτό φυσικά ενθουσιάζει.
Δεν είναι παρακινδυνευμένο να πούμε ότι η F1 έχει βρει ήδη έναν νέο σούπερσταρ στο πρόσωπο του Ιταλού, τον πρώτο πραγματικό Ιταλό πρωταγωνιστή της, ίσως από τη δεκαετία του 1950. Ό,τι και αν συμβεί στη φετινή μάχη του τίτλου. Ο «μικρός» αποδεικνύει ότι έχει το «τσαγανό» που χρειάζεται ένας Πρωταθλητής. Σίγουρα δεν είναι ακόμα απόλυτα «γυαλισμένος» και υπάρχουν πράγματα που θα βελτιωθούν στην πορεία. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες, που έρχονται με την εμπειρία και την ωριμότητα. Το βασικό πακέτο, δείχνει να το διαθέτει. Κυρίως την ταχύτητα, αλλά και την τόλμη που έρχεται με την ηλικία.
Στον Καναδά έδειχνε και πάλι ταχύτερος του Russell τόσο στο Σπριντ, όσο και στον αγώνα, και ας έχασε τις μάχες τις κατατακτήριες δοκιμές. Αλλά υπάρχει περίπτωση να επωφελήθηκε τόσο από τη λειτουργία προσπεράσματος, όσο και από τις χαμηλές θερμοκρασίες του Μόντρεαλ, που σήμαιναν ότι αυτός που ακολουθούσε είχε σε καλύτερο πλαίσιο τις θερμοκρασίες των ελαστικών του. Ο Antonnelli κατάφερε επίσης να κάνει και την καλύτερη φετινή του εκκίνηση την Κυριακή, σε αντίθεση με τον Russell.
Εντέλει, αυτό που καθόρισε τη μάχη μεταξύ τους ήταν το πρόβλημα στη μπαταρία της μονάδας ισχύος του Russell. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι προς το παρόν, ο Antonelli έχει την τύχη με το μέρος του, όπως υπέδειξε και ο συγχρονισμός των παρεμβάσεων των αυτοκινήτων ασφαλείας που συνέβαλαν στις δύο πρώτες νίκες του. Αλλά στο GP Μαϊάμι νίκησε «με το σπαθί του». Στο Μόντρεαλ κανείς δεν γνωρίζει ποια θα ήταν η τελική έκβαση, αλλά ο Antonelli έδειχνε να έχει τη… φόρα να «δαγκώσει».
Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε αν θα άλλαζαν οι ισορροπίες μεταξύ τους με την αλλαγή ελαστικών. Ωστόσο, με τη δυσκολία που αντιμετώπισαν κάποιοι οδηγοί να αναπτύξουν θερμοκρασία στα ελαστικά τους με τη μέση γόμα, η πλάστιγγα ενδέχεται να έκλινε υπέρ του πιο «ατίθασου» οδηγικού στυλ του Antonelli, το οποίο ενεργοποιεί τα ελαστικά περισσότερο από την πιο «λεία» προσέγγιση του Russell.
Η αυτοπεποίθηση του Antonelli βρίσκεται στα ουράνια αυτή τη στιγμή, αλλά θα έχει ενδιαφέρον να δούμε και την αντίδρασή του όταν -αναπόφευκτα κάποια στιγμή- τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά. Τόσο στο Σπριντ, όσο και στον αγώνα, το pit wall της Mercedes αισθάνθηκε την ανάγκη να ηρεμήσει το μεσογειακό ταμπεραμέντο του.
Άλλωστε, είχε χάσει την ψυχραιμία του έπειτα από το «κλείσιμο» που «έφαγε» από τον Russell στον 6ο γύρο του Σπριντ στην 1η στροφή, και αυτό τον οδήγησε στη «βουτιά» λίγες στροφές αργότερα, που του κόστισε τη 2η θέση, και -ευτυχώς για τον ίδιο- όχι κάτι παραπάνω από 1 βαθμό.
Αν και η διαφορά 43 βαθμών που χωρίζει πλέον τον Antonelli από τον Russell δείχνει να είναι πολύ μεγάλη, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι βρισκόμαστε μόλις στον 5ο από τους 22 αγώνες – ίσως και περισσότερους αν «επιστρέψουν» τα Grand Prix της Μέσης Ανατολής. Στην εξίσωση θα μπουν και -άλλα- προβλήματα αξιοπιστίας, ενώ η «άτσαλη» προσέγγιση του Antonelli, κοιτάζοντας τις λογικές πιθανότητες, κάπου θα καταλήξει σε κατάσταση που θα του κοστίσει.
Η μικρή διαφορά απόδοσης μεταξύ των οδηγών της Mercedes μπορεί να μας χαρίσει… επικές μάχες, όπως συνέβη στο Μόντρεαλ, καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, αν και η γερμανική ομάδα νιώθει αρκετά άνετα να τους αφήσει να παλεύουν μεταξύ τους. Στον Καναδά, είχε αυτή την πολυτέλεια επειδή ο ισχυρότερος αυτή τη στιγμή αντίπαλός της -δηλαδή η McLaren– απουσίαζε, λόγω του στρατηγικού… χαρακίρι που είχε διαπράξει πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας, με την επιλογή ενδιάμεσων ελαστικών.
Η McLaren όμως δεν θα είναι πάντα απούσα, κάπου ο Max Verstappen θα μπορεί να κάνει την έκπληξη με τη Red Bull, ίσως και οι Ferrari καταφέρουν να πλησιάσουν. Αν μπουν και άλλοι στις μάχες για τις πρώτες θέσεις, τότε το πράγμα περιπλέκεται περισσότερο για τους δύο διεκδικητές της Mercedes και οι βαθμολογικές απώλειες ενδέχεται να μεγαλώσουν.
Τo Circuit Gilles Villeneuve φιλοξένησε αδιαμφισβήτητα το πιο ενδιαφέρον αγωνιστικό τριήμερο της φετινής σεζόν και είδαμε για πρώτη φορά πραγματικές μάχες, και απλές όχι εναλλαγές θέσεων λόγω διαχείρισης ενέργειας. Αυτό συνέβη λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, οι οποίες όχι μόνο δεν καταπονούσαν τα ελαστικά, αλλά ανάγκαζαν τους οδηγούς να πιέσουν για να τα διατηρήσουν στο ιδανικό πλαίσιο λειτουργίας.
Ο Lewis Hamilton έδειξε σημάδια… αναγέννησης, έχοντας ακολουθήσει διαφορετική προσέγγιση για αυτό το τριήμερο, χωρίς τη χρήση του προσομοιωτή οδήγησης του Maranello. Ήταν -μακράν- η καλύτερη εμφάνιση του Βρετανού με τη Ferrari. Είχε τη δυνατότητα να κάνει τα ελαστικά να λειτουργήσουν (σε αντίθεση με το Leclerc, που δήλωσε ότι είχε το πιο δύσκολο Σαββατοκύριακο της καριέρας του στην F1) και ήταν τόσο χαρούμενος που κατάφερε να πάρει το δεύτερο σκαλί του βάθρου από τον Max Verstappen, που νόμιζες ότι πήρε… τίτλο!
Ωστόσο, ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που δήλωσε μετά τον αγώνα ο Hamilton ήταν ότι πλέον διαθέτει την ομάδα μηχανολόγων που θέλει γύρω του. Σε αυτήν έχει προστεθεί πλέον και ο -ερχόμενος από τη McLaren- Cedric-Michel Grosjean, ο οποίος όμως δεν ανέλαβε καθήκοντα μηχανολόγου αγώνων όπως αναμενόταν, ένα πόστο που εξακολουθεί να διατηρεί ο Carlo Santi, ο οποίος είχε επιστρατευθεί ως προσωρινή λύση.
Σημαίνει αυτό ότι ο Hamilton βρήκε -μετά από ενάμιση χρόνο- τον τρόπο με τον οποίο θέλει να λειτουργούν τα πράγματα εντός της Scuderia και όχι να ακολουθεί τον ιταλικό μπούσουλα, που μάλλον δεν αποδίδει, για τον ίδιο τουλάχιστον; Μένει να αποδειχθεί στους επόμενους αγώνες. Αξίζει πάντως να αναφερθεί ότι όταν ο Grosjean έφυγε από το πλευρό του Piastri πέρυσι, η απόδοση του Αυστραλού πήρε την κατιούσα πολύ γρήγορα. Μπορεί ο Γάλλος μηχανολόγος να συνέβαλε ήδη τόσο πολύ στη βελτίωση της αίσθησης του Hamilton με την SF-26; Δεν αποκλείεται.
Όμως, όσο και αν ο Hamilton κατάφερε να ξεχωρίσει στο Μόντρεαλ, η Ferrari απείχε… μίλια από την κορυφή. Ίσως η ιταλική ομάδα βασίζεται στο σύστημα ADUO για την εξισορρόπηση της απόδοσης των μονάδων ισχύος, τα αποτελέσματα του οποίου αναμένονται εντός των προσεχών εβδομάδων.
Αν η Ferrari πληροί τις προϋποθέσεις να φέρει αναβάθμιση στη μονάδα ισχύος της, κάποιες πηγές ισχυρίζονται ότι θα έχει τη δυνατότητα να τις παρουσιάσει στο GP Αυστρίας (26-28 Ιουνίου), αφότου έχουν προστεθεί και οι αεροδυναμικές αναβαθμίσεις που αναμένονται για το GP Βαρκελώνης (12-14 Ιουνίου).
Παρά το πρώτο βάθρο της Red Bull Ford Powertrains που πέτυχε ο Max Verstappen, το GP Καναδά έδειξε ότι η ομάδα βρίσκεται ακόμα σε αυτή την κατάσταση όπου δεν καταφέρνει πάντα να βρει ένα στήσιμο το οποίο να μπορεί να αξιοποιήσει ο Verstappen. Όταν συμβαίνει αυτό (όπως στο Μαϊάμι), ο Ολλανδός μπορεί να βρεθεί στις πρώτες θέσεις. Όταν όμως δεν βρίσκουν την ισορροπία που θέλει, κυμαίνεται στο επίπεδο του Isack Hadjar, ο οποίος ήταν εντυπωσιακός στο Q2 το Σάββατο, αλλά λίγο υπερβολικός στη μάχη του με τον Leclerc στον αγώνα.
Ο Verstappen επίτηδες ακολούθησε μία κατεύθυνση στο στήσιμο του μονοθεσίου που πρότεινε η Red Bull πριν από τις κατατακτήριες δοκιμές, παρότι δεν πίστευε ότι θα λειτουργήσει. Το έκανε για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στην ομάδα. Ο επικεφαλής της Red Bull, Laurent Mekies, υποστήριξε την επιλογή και δήλωσε ότι είναι χρήσιμη για την ομάδα, ώστε να μαθαίνει καθώς εξερευνά ακόμα τις δυνατότητες της RB22 υπό τους νέους τεχνικούς κανονισμούς. Tο θέμα βέβαια, είναι ότι η ομάδα αναγκάζεται να καταφύγει σε ακραία στησίματα (ίσως με υπερβολικά μικρή απόσταση από το έδαφος), για να ανακτήσει κάποιο από το υστέρημα απόδοσης της RB22.
Από την πλευρά της McLaren, το ρίσκο με τα ενδιάμεσα ελαστικά ήταν κάτι που θα μπορούσε να έχει προσπαθήσει αν βρισκόταν στις πίσω θέσεις του grid. Έχοντας εξασφαλίσει τη δεύτερη σειρά εκκίνησης για τον εαυτό της, η ομάδα θα έπρεπε να βασιστεί σε κάτι πιο σίγουρο (όπως έκαναν όλοι οι υπόλοιποι γύρω της) και να μην… πυροβολήσει τις ελπίδες της στο κεφάλι πριν καν εκκινήσει ο αγώνας.
H McLaren υπερασπίστηκε την επιλογή της, ισχυριζόμενη ότι ήταν η πιο συντηρητική τελικά, καθώς αν ο αγώνας είχε εκκινήσει όταν έπρεπε και δεν είχε δύο επιπλέον γύρους σχηματισμού λόγω του προβλήματος που αντιμετώπισε ο Arvid Lindblad με τη Racing Bulls, θα ήταν πολύ πιο δύσκολο για τους αντιπάλους της να βρουν πρόσφυση, καθώς η πίστα ήταν πιο βρεγμένη.
Όπως ανέφερε ο Oscar Piastri, «αν είχε βρέξει λίγο περισσότερο, θα φαινόμασταν ήρωες, αλλά δεν έβρεξε, οπότε φαινόμασταν ηλίθιοι». Οι εκκλήσεις του Piastri προς το pit wall της McLaren στους δύο επιπλέον γύρους σχηματισμού δεν εισακούστηκαν και ενδεχομένως ο εκνευρισμός του να συνέβαλε στον «ατσούμπαλο» εμβολισμό του Alex Albon, που οδήγησε στην εγκατάλειψη του οδηγού της Williams. H… κατρακύλα για τους Πρωταθλητές, ολοκληρώθηκε με την εγκατάλειψη του Lando Norris με πιθανό πρόβλημα στο κιβώτιο.
Ιδιαίτερα μνεία θα πρέπει να κάνουμε για τον εκπληκτικό Franco Colapinto, ο οποίος με τις αναβαθμίσεις της Alpine και την αλλαγή πλαισίου, έχει αναγεννηθεί από το GP Μαϊάμι και βελτιώνει συνεχώς το καλύτερο αποτέλεσμά του στην F1, ενώ ο Pierre Gasly δυσκολεύεται. Ο rookie Arvid Lindblad έκανε επίσης ένα εξαιρετικό τριήμερο έως ότου τον «αφήσει» η Racing Bulls στην εκκίνηση.
