Τα τελευταία χιλιόμετρα του Υπερσιβηρικού προς τον Ειρηνικό Ωκεανό έχουν διατηρήσει τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα της διαδρομής αναλλοίωτο στο πέρασμα των χρόνων, εν μέρει χάρη και στις θερμοκρασίες που αγγίζουν τους -60°C τον χειμώνα.
Η QJMOTOR SRT 800X καλείται συνεχώς να καλύψει μεγάλες αποστάσεις μέσα από χωματόδρομους και ταλαιπωρημένη άσφαλτο.
Ένας δρόμος φτιαγμένος από κόκαλα (!), ένα μουσείο για μαμούθ και μεγάλα κοιτάσματα διαμαντιών είναι οι τελευταίες αναμνήσεις πριν αρχίσει το ταξίδι της επιστροφής.
“Και η πορεία του QJMOTOR TRANS ASIA 2024 κόντρα στον ήλιο της Σιβηρίας συνεχίζεται. Μετά την Irkutsk, η απροβλημάτιστη QJMOTOR SRT 800X κλήθηκε να ακολουθήσει τις υποδείξεις του GPS και κύλησε τους τροχούς της πάνω στη διαδρομή Irkutsk–Ulan Ude–Chita–Never (2.050 χλμ.). Ύψιστο σημείο αναφοράς της συγκεκριμένης διαδρομής αποτέλεσε η ενατένιση της λίμνης Βαϊκάλης, αφού καθοδόν για την πόλη Ulan Ude, ο Υπερσιβηρικός ακολουθούσε τις δυτικές και νότιες ακτές του γαλάζιου διαμαντιού της Σιβηρίας…
Η μεγαλύτερη προτομή του Λένιν παγκοσμίως βρίσκεται στην Ulan Ude και με καρτερούσε να απαθανατίσω μπροστά της την QJMOTOR SRT 800X. Επίσης, αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στην Ulan Ude ήταν το γεγονός πως η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων είχαν έντονα μογγολικά ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά (ανήκαν στη φυλή Μπουριάτ). Δικαιολογημένα λοιπόν νόμιζα πως βρισκόμουν στη γειτονική Μογγολία…
Για τα επόμενα 1.570 χλμ. (από την Ulan Ude ως την κωμόπολη Never) διέσχισα την πιο αραιοκατοικημένη και ανόθευτη περιοχή του Υπερσιβηρικού – μ’ ό,τι αυτό συνεπάγεται σε ανεφοδιασμό καυσίμων και ανεύρεση καταλύματος. Τελικά δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα (βενζινάδικα κάθε 40–50 χλμ. & διανυκτερεύσεις σε μοτέλ του δρόμου)…
Προσεγγίζοντας την Νεβέρ ο συνολικός χιλιομετρητής του ταξιδιού ακουμπούσε πλέον τα 15.650 χλμ. Εδώ αποχαιρέτησα τον Υπερσιβηρικό και στρίβοντας το τιμόνι της μοτοσυκλέτας αριστερά (βόρεια) ξεκίνησα να οδηγώ στον οδικό άξονα Lena Hwy, με προορισμό την πόλη Yakutsk (1.157 χλμ.)…
Οδηγώντας στον Lena Hwy (Never–Yakutsk), έναν νεότευκτο ασφαλτόδρομο μήκους 1.157 χλμ., και με μια ενδιάμεση διανυκτέρευση στην κωμόπολη Aldin, προσέγγισα την πόλη Yakutsk, που απλώνεται στις δυτικές όχθες του ποταμού Lena – χρειάστηκε να διαπλεύσω τον Lena με πλοιάριο…
Μπορεί τον χειμώνα ο υδράργυρος στην Yakutsk να κατρακυλά στους –60°C, αλλά ένας ζωογόνος ήλιος (24°C) με ξενάγησε στα λίγα αξιοθέατα της πόλης (Kingdom of Permafrost, Μουσείο Μαμούθ), η οποία χρωστά την ύπαρξή της στα τεράστια κοιτάσματα διαμαντιών της περιοχής…
Το τελευταίο ετάπ του QJMOTOR TRANS ASIA 2024 ήταν η διαδρομή Yakutsk–Magadan (1.850 χλμ.). Στις ακτές του Ειρηνικού θα με οδηγούσε ο οδικός άξονας Kolyma Hwy (Road of Bones), ο οποίος περιλάμβανε ασφάλτινα (360 χλμ.) και βατά χωμάτινα (1.490 χλμ.) κομμάτια – τα τελευταία χρόνια η κατάσταση του δρόμου βελτιώνεται συνεχώς…
Η τύχη ήταν με το μέρος μου και δεν έβρεξε τις 4 ημέρες που ταξίδεψα στον Kolyma Hwy. Δύσκολες στιγμές αποτέλεσαν οι δύο πτώσεις που είχα και η πολύωρη αναμονή για την αποκατάσταση μιας γέφυρας, ενώ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα με τον ανεφοδιασμό καυσίμων και τις διανυκτερεύσεις (έβρισκα κάθε 200–300 χλμ.)…
Φτάνοντας στη Magadan, το κοντέρ έδειξε συνολικά 18.760 χλμ. – μετά από 64 ημέρες ταξιδιού, ο δίτροχος διηπειρωτικός μαραθώνιος είχε ολοκληρωθεί. Το ίδιο βράδυ της άφιξής μου, μόλις πρόλαβα να πακετάρω και να φορτώσω την QJMOTOR SRT 800X στο εβδομαδιαίο εμπορικό πλοίο για Vladivostok, ενώ το επόμενο απόγευμα αναχώρησα αεροπορικώς για Vladivostok, προκειμένου να την παραλάβω –σε 8 ημέρες– και να δρομολογήσω την επιστροφή για Ελλάδα…”
