Ο «μικρός» τα κατάφερε. Ο Andrea Kimi Antonelli εξασφάλισε και μαθηματικά τον τίτλο της Formula 1 στο Grand Prix Πόλης Μεξικού, όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε. Αλλά είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς το μέγεθος του επιτεύγματος, αν σκεφτεί κανείς ότι κατάφερε να φτάσει στην κορυφή του κόσμου μόλις στα 20 χρόνια του στη δεύτερη μόλις σεζόν του στη Formula 1 και συνέτριψε το ρεκόρ του νεότερου Πρωταθλητή της Formula 1 για τρία ολόκληρα χρόνια, από τον τίτλο του Sebastian Vettel το 2010.
Στο παρελθόν, μόνο οι Javques Villeneuve και Lewis Hamilton είχαν καταφέρει να κατακτήσουν τον τίτλο στη δεύτερη μόλις σεζόν τους στη Formula 1. Είναι ο πρώτος Ιταλός Πρωταθλητής έπειτα από 73 χρόνια στην F1, μετά τον Alberto Ascari το 1953 και ο πρώτος που τα κατάφερε χωρίς να οδηγεί ιταλικό μονοθέσιο. Είναι επίσης ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της Formula 1 που έχει γεννηθεί στον 21ο αιώνα.
Ναι, ο Kimi είχε το καλύτερο μονοθέσιο για το μεγαλύτερο μέρος της φετινής χρονιάς. Αλλά η σεζόν ξεκίνησε με τον George Russell να αποτελεί το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο. Ωστόσο, ο Βρετανός «άντεξε» μόλις ένα γύρο (αυτόν της Αυστραλίας) στο… καναβάτσο. Από την Κίνα, ανέλαβε ο Kimi. Με ένα σερί πέντε νικών, ανέπτυξε ένα μεγάλο βαθμολογικό προβάδισμα το οποίο στη συνέχεια φρόντισε να αυξάνει, ακόμα και όταν η Mercedes δεν είχε τη δυνατότητα να διεκδικήσει τη νίκη.
- Γνώρισε το MG ZS MAX, με τιμή από 18.950 ευρώ & 7 χρόνια εργοστασιακή εγγύηση!
- Αφιέρωμα «City Mode: ON»: Επιστροφή στην πόλη!
- Αποστολή στην Ουτρέχτη: Γνωρίζουμε το νέο Hyundai Tucson
- Αυτό είναι το νέο Nissan Pixo: Ηλεκτρικό και με τιμή κάτω από 16.000 ευρώ
- Ο Brad Pitt είναι ο πρωταγωνιστής στη νέα καμπάνια της Mercedes-AMG GT 4 Door Coupe (video)
Το πιο εκπληκτικό ίσως ήταν η συνοχή που επέδειξε, ιδίως σε σύγκριση με την περυσινή, πρώτη του σεζόν στην F1. Όταν αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες να αντλήσει το μέγιστο από το μονοθέσιο και νικήθηκε κατά κράτος από τον Russell. Μετά το GP Βελγίου του 2025, η Mercedes τον είχε πιάσει και του είχε πει ότι κάτι θα πρέπει να κάνει με την απόδοσή του και εκείνος στη συνέχεια ανταποκρίθηκε με τον καλύτερο τρόπο: ρωτώντας γιατί είχαν αργήσει τόσο πολύ να τον «ξυπνήσει». Από εκεί και πέρα έσφιξε τα δόντια και βελτίωσε σημαντικά την απόδοσή του.
Είχε επιδείξει κάποιες εκλάμψεις ταχύτητας και ικανοτήτων, αιφνιδιάζοντας τους πάντες με την pole position του Σπριντ στο GP Μαϊάμι πέρυσι και πάλεψε σκληρά με τον Max Verstappen στον Καναδά. Αλλά στο τελικό κομμάτι της περυσινής σεζόν, ανέβασε πραγματικά το επίπεδό του με αποκορύφωμα το GP Σάο Πάολο, όπου έκανε το καλύτερο τριήμερο της περυσινής σεζόν. Εκεί είδαμε για πρώτη φορά ένα αλάνθαστο αγωνιστικό τριήμερο. Ο ίδιος σχολίασε ότι η σκληρή πρώτη του σεζόν, όπου βρέθηκε υπό πίεση με κάθε του κίνηση υπό το μικροσκόπιο, τον σκληραγώγησε και τον
Η φετινή σεζόν είχε ξεκινήσει με λάθος (ένα ατύχημα στο FP3 του εναρκτήριου GP Αυστραλίας), αλλά ο Kimi ανέκαμψε για να τερματίσει στη 2η θέση. Στην Κίνα, λίγο πριν από την πρώτη του νίκη, είχε διαπράξει διάφορα σημαντικά λάθη στο Σπριντ. Αλλά έπειτα από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Russell, κατέκτησε την πρώτη του pole position, και στον αγώνα στη Σαγκάη και με την εύνοια των συνθηκών, ανέβηκε για πρώτη φορά στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου και από εκεί και πέρα, δεν σταμάτησε ποτέ.
Το μοτίβο συνεχίστηκε στην Ιαπωνία, παρότι έκανε λάθος στην εκκίνηση και έπεσε από την pole στην 6η θέση. Αλλά τη νίκη του Μαϊάμι την κατέκτησε με το σπαθί του. Στον Καναδά πάλεψε σκληρά με τον Russell πριν ο Βρετανός προδοθεί από το μονοθέσιό του. Αλλά εκεί που πραγματικά άλλαξε την αντίληψη πολλών για τις δυνατότητές του ήταν με το άψογο Σαββατοκύριακο στους πολύ προκλητικούς δρόμους του Μονακό.
Σε αυτό το διάστημα, από εκεί που οι νίκες του φάνταζαν ένα «ιντερλούδιο» μέχρι ο Russell να ξεπεράσει τις δυσκολίες του και να επανέλθει, πλέον ο κόσμος καταλάβαινε γιατί ο Toto Wolff μίλαγε για τον Ιταλό σε διθυραμβικούς τόνους για τον μικρό από το 2024, δημιουργώντας ένα μεγάλο hype, το οποίο δεν επιβεβαιώθηκε το 2025.
Αλλά μετά από ένα σερί πέντε νικών, ο Antonelli είχε πλέον ανατρέψει τα προγνωστικά. Ναι, υπήρχαν ακόμη λάθη που έπρεπε να… σιδερώσει – τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν. Αλλά είχε ήδη αποδείξει ότι μπορούσε να ανταποκριθεί σε οποιεσδήποτε συνθήκες: γρήγορες ή αργές πίστες, με υψηλές ή χαμηλές τιμές πρόσφυσης, όταν τα ελαστικά χρειάζονται πίεση ή όταν πρέπει να διαχειριστείς τις θερμοκρασίες του, ο Kimi έφερνε την αποστολή εις πέρας κάθε φορά και είχε σαφώς ταχύτερο ρυθμό αγώνα από τον πολύ πιο έμπειρο team-mate του, ο οποίος θεωρείται οδηγός πρώτης κλάσης.
Σε αυτό συνέβαλε πολύ και η συμπεριφορά των φετινών μονοθεσίων. Με τα εύθραυστα πίσω ελαστικά και την έμφαση στη διαχείριση της ηλεκτρικής ενέργειας της μονάδας ισχύος, ευνοήθηκαν περισσότερο οι οδηγοί που κερδίζουν χρόνο στην είσοδο των στροφών και καταφέρνουν να διατηρούν υψηλή ταχύτητα στο apex, χωρίς να επιβαρύνουν τα πίσω ελαστικά στην επιτάχυνση κατά την έξοδο.
Με το επιθετικό του οδηγικό στυλ, ο Κίμι μπορεί να διαχειριστεί ένα ασταθές πίσω μέρος στην είσοδο της στροφής. Εκεί άλλωστε φαίνεται να βρίσκεται στο comfort zone του, «εκβιάζοντας» το μονοθέσιο να κάνει αυτό που ο ίδιος θέλει. Οι εγκαταλείψεις σε Βαρκελώνη και Silverstone δεν τον πτόησαν και επέστρεψε στις νίκες στο Βέλγιο -εκεί όπου πέρυσι είχε δεχθεί… επίπληξη από τη Mercedes- έπειτα από άλλη μία εξαιρετική εμφάνιση. Ακόμα και όταν δεν είχε τη δυνατότητα να επικρατήσει, σε Ουγγαρία και Ολλανδία, φρόντιζε να ανεβαίνει στο βάθρο.
Μετά ήρθε η απίστευτη ανάκαμψη από τη 19η θέση έως τη νίκη στον αγώνα της πατρίδας του, μία από τις πιο εντυπωσιακές εμφανίσεις του φέτος, που άφησε στίγμα, ακόμη και αν ευνοήθηκε από την παρέμβαση του VSC, όπως συνέβη και στη Μαδρίτη και κατέληξε να νικήσει και πάλι. Στο Μπακού έκανε ίσως το πιο ακριβοπληρωμένο λάθος του με το ατύχημα στο Q1 και στον αγώνα οδήγησε συντηρητικά από τη 16η θέση εκκίνησης για να δει την καρό σημαία 5ος.
Στη Sepang, η Mercedes παρουσίασε το πακέτο αναβαθμίσεων που περιόρισε το εύρος λειτουργίας της και έκανε πιο νευρικό τον πίσω άξονα, αλλά ο Kimi τερμάτισε 2ος. Στη Σιγκαπούρη επωφελήθηκε από τα λάθη των αντιπάλων του για να πάρει άλλο ένα βάθρο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, με ένα μονοθέσιο που δεν είχε «ξεκλειδώσει» ακόμα, επιβλήθηκε με τρόπο που αρμόζει σε Πρωταθλητή. Στο Μεξικό δεν χρειαζόταν να κάνει πολλά πια.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς προσπαθούσε να μη σκέφτεται τον τίτλο. Αλλά καθώς κατέφθασε στο Μεξικό, όλοι για αυτό του μιλούσαν και αυτό δήλωσε ότι επηρέασε την απόδοσή του στις κατατακτήριες δοκιμές, όπου ήταν λίγο πιο σφιγμένος και δεν πίεσε όσο έντονα θα ήθελε. Αλλά στον αγώνα φρόντισε να «αρπάξει» και πάλι ένα βάθρο (αυτή τη φορά από τον Charles Leclerc), για να «τσεπώσει» τον τίτλο με στυλ, ανεβαίνοντας στο podium με τους δύο πιο επιτυχημένους εν ενεργεία οδηγούς της F1.
Ήταν ένα βάθρο τριών γενεών και ίσως ήταν συμβολικό, για τον τρόπο με τον οποίο παραδίδεται η σκυτάλη στην F1. Δεδομένου ότι βρίσκεται ακόμα στη δεύτερη σεζόν του στη Formula 1, συνεχίζει να μαθαίνει και όπως αναφέραμε μετά το Austin, κανείς δεν γνωρίζει ακόμα πότε θα φτάσει το peak του. Αλλά αυτό που είδαμε φέτος είναι το αποτέλεσμα μίας πορείας σκληρής δουλειάς και προετοιμασίας 9 ετών στο παρασκήνιο, υπό την ομπρέλα της Mercedes.
O μηχανολόγος του, Peter Bonnington, κάτοχος 6 τίτλων με τον Hamilton, τόνισε τη σημασία της ευκαιρίας της ομάδας να «σμιλεύσει» έναν πολύ ταλαντούχο οδηγό από την αρχή. Πίστευε όμως ότι θα αποτελέσει διαδικασία ετών. Όχι ότι θα συνέβαινε μέσα σε δύο σεζόν. Αλλά ο Κίμι, λόγω και της ηλικίας του, αλλά και της εργασιακής ηθικής του, απορροφά τα πάντα σαν σφουγγάρι και παρουσίασε… λογαριθμική καμπύλη μάθησης.
Ο Wolff τόνισε όμως και την αλλαγή που έφερε στο εσωτερικό της ομάδας ο Antonelli, ένα πολύ συμπαθητικό παιδί, ο οποίος άρχισε να αγκαλιάζει τους πάντες στο γκαράζ, ενώ παράλληλα οι φάρσες (μπουγέλα με νεροπίστολα, τουρτοπόλεμοι και… άλλα) έδιναν και έπαιρναν. Η Mercedes έχει μετατραπεί λίγο σε παιδική χαρά για να δημιουργήσει ένα φιλόξενο περιβάλλον γύρω του, ωστόσο ο Bonnington έχει παίξει καθοριστικό ρόλο να τον εγκλιματίσει στις απαιτήσεις του παιχνιδιού. Και ο μικρός έχει βγάλει ασπροπρόσωπους όσους τον εμπιστεύτηκαν από την τρυφερή ηλικία των 12 ετών.
Επίσης, ίσως ήταν τυχερός ήδη από τα 11, όταν ο Massimo Rivola τον είχε φέρει στον προσομοιωτή της Ferrari στο Maranello, αλλά ο τότε επικεφαλής της Scuderia, Maurizio Arrivabene, τον είχε απορρίψει θεωρώντας ότι είναι πολύ μικρός. Απέφυγε την… παράνοια του Cavallino Rampante και αντ’ αυτού βρέθηκε στο πιο επαγγελματικό περιβάλλον που θα μπορούσε να βρει στη Formula 1. Τον έριξαν στα βαθιά και όχι μόνο κολύμπησε, αλλά σημείωσε και το ρεκόρ. Το μέλλον του φαντάζει λαμπρό.
Παράλληλα, έδωσε στην -πληγωμένη από τα πάθη της… ντίβας της όπερας (και εθνικής ομάδας) Ferrari- Ιταλία, ένα λόγο να χαμογελά ενώ στο στρατόπεδο του Cavallino Rampante αντιμετώπιζαν ένα ακόμη φιάσκο.
Κάποιοι θα πουν ότι ήταν τυχερός. Ναι, είχε την τύχη με το μέρος του αρκετές φορές, αλλά δεν του έλειψαν και οι ατυχίες. Δύο εγκαταλείψεις και τρεις αγώνες στους οποίους έκανε pit stop αμέσως πριν από την παρέμβαση του αυτοκινήτου ασφαλείας ή VSC. Ναι, υπήρχαν πολλοί περισσότεροι αγώνες στους οποίους οι συνθήκες λειτούργησαν υπέρ του. Αλλά ήταν πάντα εκεί για να εκμεταλλευτεί τις καταστάσεις, σε αντίθεση με τον Russell που ακόμη ψάχνει να βρει τον τρόπο να σταθεροποιήσει τις επιδόσεις του. Σίγουρα ο Βρετανός ήταν πολύ πιο άτυχος και αντιμετώπισε περισσότερα προβλήματα, αλλά ο τίτλος κρίθηκε στις επιδόσεις και όχι από την αξιοπιστία. Κανείς δεν απέδωσε με τη σταθερότητα του Kimi σε τόσο υψηλό επίπεδο φέτος. Και έπεται συνέχεια.
