Η Amalgam Collection παρουσίασε μια εξαιρετικά περιορισμένη συλλογή αφιερωμένη στον θρυλικό Καναδό οδηγό της Ferrari στη Formula 1, Gilles Villeneuve, δημιουργώντας πιστά αντίγραφα της εμβληματικής Ferrari 312 T4 που οδήγησε στο Grand Prix Ανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών στην πίστα του Watkins Glen στις 7 Οκτωβρίου 1979.
Η συλλογή, που κυκλοφόρησε λίγο πριν από το Grand Prix Καναδά της φετινής χρονιάς, στην πίστα που φέρει το όνομα του Gilles, περιορίζεται σε μόλις 12 κομμάτια κλίμακας 1:8 παγκοσμίως, με τιμή 18.995 δολαρίων. Kάθε μοντέλο έχει κατασκευαστεί με εξαιρετική προσοχή στη λεπτομέρεια, ώστε να αποδίδει με απόλυτη ακρίβεια την εικόνα του αυθεντικού μονοθεσίου.
Οι τεχνίτες της Amalgam Collection στο Bristol αφιέρωσαν περίπου 450 ώρες εργασίας για κάθε αντίγραφο, χρησιμοποιώντας αρχειακές φωτογραφίες του αυθεντικού αυτοκινήτου ώστε να αναπαραστήσουν ακόμη και πως είχε λερωθεί από τη λάσπη και τα σημάδια φθοράς που συγκέντρωσε το μονοθέσιο κατά τη διάρκεια ενός από τους πιο αξέχαστους βρεγμένους αγώνες στην ιστορία της Formula 1.
Η τεχνική “weathering”, όπως αποκαλείται, αποτυπώνει με απόλυτη πιστότητα την κατάσταση του μονοθεσίου τη στιγμή που πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο Watkins Glen, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα μοναδικής αυθεντικότητας. Κάθε σετ συνοδεύεται από τέσσερις μεγάλου μεγέθους εκτυπώσεις A2, αρχειακής ποιότητας, του διάσημου φωτογράφου της Formula 1, Richard Kelley, οι οποίες απαθανατίζουν μερικές από τις πιο έντονες και συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές της καριέρας του Gilles Villeneuve με τη Ferrari.
Η Melanie Villeneuve, κόρη του Gilles, ενέκρινε προσωπικά τη συλλογή, επιμελήθηκε την επιλογή των φωτογραφιών και υπέγραψε το πιστοποιητικό αυθεντικότητας που συνοδεύει κάθε σετ. Οι φωτογραφίες του Richard Kelley, πολλές από τις οποίες παρουσιάζονται δημόσια για πρώτη φορά, προσφέρουν μια σπάνια και ιδιαίτερα προσωπική ματιά στα χρόνια του Villeneuve στη Ferrari, αποτυπώνοντας στιγμές συγκέντρωσης, αποφασιστικότητας και ανεξέλεγκτου πάθους που χαρακτήριζαν έναν από τους πιο αγαπητούς οδηγούς στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Ο ίδιος ο Richard Kelley θυμήθηκε μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της καριέρας του ως φωτογράφος, περιγράφοντας την ατμόσφαιρα λίγο πριν από την εκκίνηση του αγώνα στο Watkins Glen: «Θα θυμάμαι πάντα τον Gilles Villeneuve, μόνο στην 312 T4 του, καθώς πλησίαζε η βροχή και ετοιμαζόταν να κερδίσει το Grand Prix των Ανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών του 1979».
«Ο καιρός χειροτέρευε και, καθώς οι οδηγοί περιφέρονταν, δαγκώνοντας τα νύχια τους και μιλώντας χαμηλόφωνα στους μηχανικούς τους, όλοι είχαν τα μάτια τους στραμμένα στον σκοτεινό ουρανό. Ενώ περίμεναν μέχρι την τελευταία στιγμή για να δέσουν τις ζώνες τους, ο Gilles καθόταν ήδη ήρεμος στο cockpit του, με τις ζώνες σφιγμένες σχεδόν όσο για τoν αγώνα το τεράστιο μονοκόμματο αμάξωμα της Ferrari βρισκόταν δίπλα του στον άσφαλτο».
«Όπως ήταν συνηθισμένο τότε στα αυτοκίνητα της Formula 1, η αλουμινένια “μπανιέρα” που σχημάτιζε το cockpit άφηνε τα πόδια του να εκτείνονται πέρα από τους εμπρός τροχούς. Φαινόταν ότι κάθε οπαδός της Ferrari στη Νέα Υόρκη προσπαθούσε να τον δει, όμως υπήρχε μια “φούσκα” γύρω από τον Gilles καθώς καθόταν μόνος του. Δεν υπήρχε καμία ομάδα μηχανικών να ακουμπά στο σασί, συζητώντας τακτικές κανένας Mauro Forghieri να τον προτρέπει να κάνει τέλεια εκκίνηση. Απλά δεν υπήρχε ανάγκη».
«Ο Gilles είχε διαλύσει ολόκληρο το grid κατά τη διάρκεια της καταρρακτώδους βροχής της Παρασκευής εκείνου του Σαββατοκύριακου, σημειώνοντας χρόνους 22 δευτερόλεπτα ταχύτερους από οποιοδήποτε μονοθέσιο με ελαστικά Goodyear, και 12 δευτερόλεπτα ταχύτερους από τον team-mate του και νέο Παγκόσμιο Πρωταθλητή, Jody Scheckter. Με τον Scheckter πλέον Πρωταθλητή, ο Gilles ήταν ελεύθερος να αγωνιστεί για τον εαυτό του· κάνοντας γύρο μετά γύρο στο όριο, για την απόλυτη χαρά του. Ετοιμαζόταν να το ξανακάνει».
«Καθώς καθόταν σε απόλυτη σιωπή, φορώντας το “race face” του και καθώς έβαζε προσεκτικά τα γάντια του, ο αέρας άρχισε να μυρίζει βροχή. Αν είχε συνείδηση των επιδεινούμενων συνθηκών, το πρόσωπό του δεν πρόδωσε ποτέ τα συναισθήματά του. Εκείνη την ημέρα, ήταν σαφές ότι θα οδηγούσε με τον μόνο τρόπο που ήξερε: πατώντας το γκάζι μέχρι το τέρμα. Ποτέ δεν χρειαζόταν να φοβάσαι ότι ο Gilles δεν ήταν έτοιμος για την πρόκληση, αντιθέτως, φοβόσουν ότι μπορεί να πάει πολύ γρήγορα».
«Η βροχή έφτασε 20 λεπτά πριν την εκκίνηση και, παρά τη χαμηλή πίεση λαδιού που τον ανάγκασε να οδηγήσει προσεκτικά μέχρι τον τερματισμό, κέρδισε με διαφορά 48 δευτερολέπτων». Το τολμηρό, θεαματικό οδηγικό στυλ του Gilles Villeneuve και η μοναδική του ικανότητα να αποδίδει σε ακραίες συνθήκες τον καθιέρωσαν ως έναν πραγματικό θρύλο, με τη συγκεκριμένη εμφάνιση να παραμένει διαχρονικό σημείο αναφοράς.
