Στα τέλη της δεκαετίας του ’50, η Skoda άρχισε να εξελίσσει ένα αυτοκίνητο για αγώνες αντοχής. Τα κύρια χαρακτηριστικά του 1100 OHC ήταν το αεροδυναμικό του σχήμα και τα ελαφρά υλικά που κράτησαν το βάρος του εξαιρετικά χαμηλά. Στα τέλη του 1957 και στις αρχές του 1958 κατασκευάστηκαν δύο ανοικτά αυτοκίνητα και ακολούθησαν δύο coupe το 1959.
Το Skoda 1100 OHC είχε μήκος 3,88 μέτρα, πλάτος 1,43 μ. και ύψος μόλις 0,96 μ. Χάρη στη χρήση πλαστικού ενισχυμένου με ίνες γυαλιού (GRP), το βάρος του ανοικτού μοντέλου ήταν μόλις 583 κιλά. Μάλιστα η coupe έκδοση ζύγιζε ακόμη λιγότερο, 555 κιλά!
Η αεροδυναμική σχεδίαση και το χαμηλό βάρος του επέτρεπε να πλησιάζει σε μέγιστη ταχύτητα τα 200 χλμ/ώρα. Μην περιμένετε κάποιον ισχυρό κινητήρα με τα σημερινά δεδομένα. Το τετρακύλινδρο σύνολο, χωρητικότητας 1.089 κ.εκ., απέδιδε 92 ίππους στις 7.700 σ.α.λ. Και όμως ήταν αρκετή η ισχύς για να του επιτρέψει να είναι ανταγωνιστικό στις πίστες.
- Citroen e-C3 Urban: Προσιτή ηλεκτροκίνηση, από 17.700 ευρώ
- Zeekr 7GT: Πρακτικό shooting brake με επιδόσεις supercar και αυτονομία έως 655 χιλιόμετρα
- Skoda Elroq: Nέα εποχή ηλεκτροκίνησης, με αυτονομία έως 717 χιλιόμετρα
- Nissan Micra: Για πρώτη φορά αποκλειστικά ηλεκτρικό με έως 416 χλμ. αυτονομίας
- MINI Aceman: Ηλεκτρικές επιδόσεις και χαρακτήρας MINI με έως 218 ίππους
Πράγματι, το 1100 OHC κέρδισε στην πρώτη του δημόσια εμφάνιση: με τον Miroslav Fousek πίσω από το τιμόνι, επικράτησε στην πίστα του Mlada Boleslav, την έδρα της Skoda, τον Ιούνιο του 1958. Ο διαχωρισμός όμως της Ευρώπης σε δύο στρατόπεδα, σήμαινε ότι το 1100 OHC μπορούσε να λάβει μέρος σε αγώνες μόνο σε κομμουνιστικές χώρες. Έτσι τα πλάνα για συμμετοχή του στις 24 Ώες του Le Mans, δεν καρποφόρησαν. Πλέον, ένα από τα δύο ανοικτά μοντέλα εκτίθεται στο μουσείο της Skoda.
