Με συγκεκριμένους κανόνες, τεχνικές προϋποθέσεις και ενιαίες διαδικασίες πραγματοποιείται η μεταφορά ηλεκτρικών και γενικότερα οχημάτων εναλλακτικών καυσίμων στα επιβατηγά–οχηματαγωγά πλοία. Η αυξανόμενη διείσδυση της ηλεκτροκίνησης στην ελληνική αγορά και η σταδιακή ενσωμάτωσή της στις θαλάσσιες μεταφορές έχει οδηγήσει τις ακτοπλοϊκές εταιρείες στη θέσπιση σαφούς πλαισίου, το οποίο ρυθμίζει τόσο τους όρους φόρτωσης όσο και τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών των οχημάτων.
Το ισχύον καθεστώς προβλέπει περιορισμούς στο επίπεδο φόρτισης των συσσωρευτών για τα αμιγώς ηλεκτρικά και επαναφορτιζόμενα υβριδικά οχήματα, όρια στη χωρητικότητα καυσίμου για τα οχήματα υγραερίου ή φυσικού αερίου, καθώς και συγκεκριμένες διαδικασίες ελέγχου και στοιβασίας επί του πλοίου. Οι κανόνες εφαρμόζονται οριζόντια, χωρίς διαφοροποιήσεις ανά πλοίο ή προορισμό, ενώ η ευθύνη για τη διασφάλιση της καλής κατάστασης του οχήματος βαρύνει αποκλειστικά τον κάτοχό του.
Στα αμιγώς ηλεκτρικά (BEV) και τα επαναφορτιζόμενα υβριδικά οχήματα (PHEV) το επίπεδο φόρτισης των συσσωρευτών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 40% της συνολικής χωρητικότητάς τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αντίστοιχα, για τα οχήματα που χρησιμοποιούν υγραέριο ή φυσικό αέριο, η ποσότητα καυσίμου στις δεξαμενές δεν μπορεί να υπερβαίνει το 50% της συνολικής χωρητικότητας.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο της Ιωάννας Κωσταδήμα στο energygame.gr
