Η BMW πανηγύρισε μία σπουδαία νίκη στις 6 Ώρες του Σάο Πάολο, τον 4ο από τους 8 γύρους του φετινού Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής (WEC) της FIA, επικρατώντας σε μία συναρπαστική τριών κατασκευαστών για την κορυφή. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη της BMW στη φετινή σεζόν και το αποτέλεσμα αυτό αναζωπυρώνει τη μάχη για τον τίτλο στην κατηγορία Hypercar.
Η Cadillac Hertz Team Jota είχε εξασφαλίσει τις δύο πρώτες θέσεις της εκκίνησης στη διαδικασία της Hyperpole το Σάββατο, όμως ο Kevin Magnussen, οδηγώντας την BMW #15 της WRT, κατάφερε να παρεμβληθεί ανάμεσα στις δύο Cadillac V-Series.R. Στον 11ο γύρο προσπέρασε τον Earl Bamber στη φημισμένη στροφή Ferradura, ανεβαίνοντας στη 2η θέση, πριν ξεκινήσει την καταδίωξη του πρωτοπόρου Will Stevens.
Η εξέλιξη του αγώνα άλλαξε κατά το πρώτο pit stop της Cadillac #12, όταν μία καθυστέρηση λόγω προβλήματος με το παξιμάδι τροχού επέτρεψε στην BMW M Hybrid V8 να περάσει στην κορυφή. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, η γερμανική ομάδα δεν έχασε ποτέ την πρωτοπορία, χάρη στις δυναμικές εμφανίσεις των Kevin Magnussen και Raffaele Marciello, αλλά και στα ψύχραιμα δύο τελευταία stint του Dries Vanthoor, ο οποίος αγωνίστηκε παρότι δεν αισθανόταν απόλυτα καλά.
Στα τελευταία στάδια αγώνα, ο Vanthoor δέχθηκε έντονη πίεση τόσο από τη Ferrari #51 όσο και από την Cadillac #12 που ανέκαμπτε, ωστόσο διατήρησε την πρωτοπορία μέχρι την καρό σημαία. Πίσω του τερμάτισαν οι James Calado, Antonio Giovinazzi και Alessandro Pier Guidi με το Hypercar της Ferrari, ενώ οι Will Stevens, και Norman Nato συμπλήρωσαν την πρώτη τριάδα για την Cadilllac. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν η πρώτη φορά που ο αγώνας στη Βραζιλία κατακτήθηκε από πλήρωμα που δεν είχε εκκινήσει από την πρώτη σειρά του grid.
Η ένταση της μάχης στην κορυφαία κατηγορία αποτυπώθηκε και στη διαφορά τερματισμού, καθώς λιγότερα από 7 δευτερόλεπτα χώριζαν τους τρεις πρώτους μετά από έξι ώρες αγώνα. Η μοναδική ουσιαστική διακοπή σημειώθηκε στη δεύτερη ώρα, με σύντομη περίοδο κίτρινης σημαίας πλήρους μήκους πίστας, ενώ και οι 35 συμμετέχοντες έφτασαν στον τερματισμό, παρά την εμφάνιση ελαφριάς βροχής προς το τέλος.
Το πλήρωμα #51 της Ferrari με τους Calado, Giovinazzi και Pier Guidi, πραγματοποίησε μία σταθερή αντεπίθεση, ανεβαίνοντας στη 2η θέση και ισοφαρίζοντας το καλύτερο φετινό αποτέλεσμα των εν ενεργεία Πρωταθλητών. Παράλληλα, η Cadillac επέστρεψε στο βάθρο έπειτα από 12 μήνες, στον ίδιο αγώνα όπου είχε πετύχει την πρώτη νίκη της στην ιστορία του WEC πέρυσι.
Παρότι οι Cadillac είχαν κυριαρχήσει στη διαδικασία της Hyperpole, στον αγώνα αντιμετώπισαν αρκετά προβλήματα. To #12, εκτός από την καθυστέρηση στο πρώτο του pit-stop, είχε επαφές τόσο με τον Clemens Schmid, οδηγό του #87 Lexus LMGT3, όσο και με τον Phil Hanson της με τη Ferrari #83. Αντίστοιχα, το Cadillac #38 έχασε επίσης χρόνο στην πρώτη του επίσκεψη στα pits. Οι δύο Cadillac βρέθηκαν εκτός δεκάδας, όμως πραγματοποίησαν εντυπωσιακή αντεπίθεση, καταφέρνοντας τελικά να τερματίσουν στην 3η και 4η θέση, αντίστοιχα.
