Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, η Skoda βρέθηκε ξανά στη διεθνή αγωνιστική σκηνή, εκμεταλλευόμενη τη σταδιακή χαλάρωση του πολιτικού κλίματος στην τότε Τσεχοσλοβακία. Η επιστροφή της στους μεγάλους αγώνες ξεκίνησε το 1956, όταν συμμετείχε για πρώτη φορά μετά το 1949 στο περίφημο Ράλλυ Μόντε Κάρλο, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1960 η Octavia Touring Sport, γνωστή ως TS, εξελίχθηκε σε έναν από τους βασικούς εκπροσώπους της μάρκας στους διεθνείς αγώνες ράλλυ.
Η παράδοση της Skoda στα δυναμικά αυτοκίνητα που μπορούσαν παράλληλα να χρησιμοποιηθούν στην καθημερινότητα είχε ξεκινήσει ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1930 με το Rapid, ένα μοντέλο μεγαλύτερο από το Popular και με διαφορετικά μηχανικά σύνολα. Η συνέχεια ήρθε το 1960 με την παρουσίαση της Octavia Touring Sport, η οποία συνδύαζε τις πρακτικές αρετές ενός αυτοκινήτου παραγωγής με τις επιδόσεις που απαιτούσε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός.
- Zeekr 7GT: Πρακτικό shooting brake με επιδόσεις supercar και αυτονομία έως 655 χιλιόμετρα
- Skoda Elroq: Nέα εποχή ηλεκτροκίνησης, με αυτονομία έως 717 χιλιόμετρα
- Nissan Micra: Για πρώτη φορά αποκλειστικά ηλεκτρικό με έως 416 χλμ. αυτονομίας
- MINI Aceman: Ηλεκτρικές επιδόσεις και χαρακτήρας MINI με έως 218 ίππους
- Citroen e-C3 Urban: Προσιτή ηλεκτροκίνηση, από 17.900 ευρώ
Η δεκαετία του 1960 αποτέλεσε μια περίοδο σημαντικών πολιτικών εξελίξεων και η εταιρεία με έδρα τη Mladá Boleslav επιδίωξε να αξιοποιήσει το πιο ανοιχτό περιβάλλον για να προβάλλει τα νέα της μοντέλα μέσω των αγώνων. Τα μεγάλα διεθνή ράλλυ αποτελούσαν τότε ιδανική δοκιμασία αντοχής τόσο για τους οδηγούς όσο και για τα αυτοκίνητα, ενώ οι αγωνιστικές συμμετοχές δεν απαιτούσαν ακόμη τα τεράστια οικονομικά μέσα των επόμενων δεκαετιών. Πολλές ομάδες πραγματοποιούσαν μόνες τους τις απαραίτητες μετατροπές και μια στιβαρή, αξιόπιστη και σχετικά προσιτή βάση, όπως αυτή της Octavia TS, μπορούσε να αποδειχθεί αρκετή για να διεκδικήσει κορυφαίες θέσεις.
Η αρχική Octavia TS διέθετε κινητήρα 1.089 κ. εκ., ο οποίος, σε αντίθεση με τη βασική έκδοση της Octavia, εξοπλιζόταν με δύο καρμπυρατέρ Jikov 32 SOPb καθοδικής ροής. Αργότερα, ένας νέος αυλός εισαγωγής και οι κατάλληλες τροποποιήσεις στα έμβολα επέτρεψαν την αύξηση του λόγου συμπίεσης στο 8,4:1. Το αποτέλεσμα ήταν απόδοση 50 ίππων στις 5.500 σ.α.λ. και μέγιστη ροπή 74,5 Nm στις 3.500 σ.α.λ.
Το 1961 ξεκίνησε η παραγωγή των ανανεωμένων Octavia και Felicia, ενώ η Skoda πρόσθεσε στις γκάμες τους τις εκδόσεις «Super». Με τη διάμετρο των κυλίνδρων αυξημένη στα 72 χιλιοστά, ο κυβισμός έφτασε τα 1.221 κ. εκ. Η Super απέδιδε 47 ίππους με λόγο συμπίεσης 7,5:1, όμως η Octavia TS 1200, που παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 1962, αξιοποίησε λόγο συμπίεσης 8,4:1 και απέδιδε 55 ίππους στις 5.100 σ.α.λ., με μέγιστη ροπή 86,2 Nm στις 3.500 σ.α.λ. Το μοντέλο απέκτησε ιδιαίτερη δημοτικότητα και μεταξύ ιδιωτών, οι οποίοι με τις κατάλληλες μηχανικές επεμβάσεις και την απαιτούμενη τεχνογνωσία, μπορούσαν να ανεβάσουν την απόδοση του κινητήρα σχεδόν στους 100 ίππους. Από το 1960 έως το 1964 κατασκευάστηκαν στη Mlada Boleslav περισσότερες από 2.270 Octavia TS και Octavia 1200 TS.
Η Octavia TS 1200 είχε βάρος 920 κιλών, μόλις 20 κιλά περισσότερο από το ανοιχτό Felicia, με τη Skoda να υποστηρίζει ότι τα δύο μοντέλα προσέφεραν αντίστοιχες επιδόσεις και κατανάλωση καυσίμου. Η τελική ταχύτητα έφτανε τα 130 χλμ./ώρα, ενώ η μέση κατανάλωση ανερχόταν στα 9,1 λίτρα ανά 100 χλμ. Το τετρατάχυτο κιβώτιο είχε συγχρονισμό στις σχέσεις από τη δεύτερη έως την τέταρτη, με τον επιλογέα τοποθετημένο κεντρικά, ενώ και οι τέσσερις τροχοί διέθεταν ανεξάρτητες αναρτήσεις, συνδεδεμένες στο σωληνωτό πλαίσιο.
Οι αγωνιστικές μετατροπές παρέμειναν περιορισμένες, στοιχείο που αναδείκνυε ακόμη περισσότερο την ποιότητα της βασικής κατασκευής. Τα αυτοκίνητα ράλλυ χρησιμοποιούσαν ζάντες 15 ιντσών και ελαστικά Barum, ενώ στις ειδικές διαδρομές σε χιόνι και πάγο επιστρατεύονταν ελαστικά με καρφιά της Michelin. Από τις πρώτες κιόλας συμμετοχές της, η Octavia αποδείχθηκε ιδιαίτερα ανταγωνιστική στην κατηγορία έως 1.300 κ. εκ., προσελκύοντας το ενδιαφέρον όχι μόνο Σκανδιναβών οδηγών, αλλά και αγωνιστικών πληρωμάτων από την Αυστρία, την Πολωνία και την Ελλάδα. Η επιλογή του σχετικά οικονομικού αυτοκινήτου της Mlada Boleslav αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη.
Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της Skoda Octavia TS στα χέρια ιδιωτών οδηγών ήρθαν στο Μόντε Κάρλο και το φινλανδικό Ράλλυ 1000 Λιμνών. Το 1961, το φινλανδικό πλήρωμα των Esko Keinanen και Rainer Eklund κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία του και τερμάτισε στην εντυπωσιακή έκτη θέση της γενικής κατάταξης στο Μόντε Κάρλο. Έναν χρόνο αργότερα, 16 πληρώματα από οκτώ διαφορετικές χώρες συμμετείχαν στον αγώνα με Octavia, ενώ ο Esko Keinanen κυριάρχησε ξανά στην κατηγορία του, επικρατώντας απέναντι σε τέσσερα αυτοκίνητα της Alfa Romeo.
Οι εργοστασιακές Octavia που συμμετείχαν τότε στο Μόντε Κάρλο παρέμεναν πολύ κοντά στα αυτοκίνητα παραγωγής. Ο λόγος συμπίεσης ήταν ίδιος με εκείνον της έκδοσης δρόμου, ενώ μία από τις βασικές αλλαγές ήταν η χρήση αλουμινένιου κάρτερ λαδιού. Είχαν εγκριθεί δύο διαφορετικές σχέσεις μετάδοσης, με την τελική σχέση να ορίζεται στο 4,78. Για την εξασφάλιση πρόσφυσης στις διαφορετικές επιφάνειες των ράλλυ χρησιμοποιούνταν χαρακωμένα ελαστικά Barum OS 11 5.60×15 και Michelin Valiarts με καρφιά.
Η επιτυχημένη πορεία συνεχίστηκε και στο Ράλλυ 1000 Λιμνών, όπου ο Esko Keinanen κατάφερε να αφήσει πίσω τον ανταγωνισμό. Μοναδική εξαίρεση ήταν ο Pauli Toivonen με Citroen DS 19, με τον Keinanen να κατακτά τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη και να κυριαρχεί στην κατηγορία του.
Το 1963 η Octavia TS συνέχισε τη νικηφόρα παράδοσή της στο Monte Carlo, κατακτώντας για τρίτη φορά την πρώτη θέση της κατηγορίας της. Αυτή τη φορά το αυτοκίνητο οδηγούσε το νορβηγικό πλήρωμα Gjolberg/Karlan. Την ίδια χρονιά, η Skoda σημείωσε ακόμη μία σημαντική επίδοση στη Φινλανδία, όπου ο Esko Keinanen οδήγησε την Octavia στην τέταρτη θέση της γενικής κατάταξης σε συνθήκες πάγου και χιονιού. Παράλληλα, οι Josef Vidner και Bohuslav Stanek επικράτησαν στην κατηγορία έως 1.300 κ. εκ. στο Tour d’Europe και ολοκλήρωσαν τον αγώνα στην εξαιρετική 5η θέση της γενικής κατάταξης.
Χάρη στο χαμηλό βάρος, την ευελιξία και την αξιοπιστία της, η Octavia TS συνέχισε και τα επόμενα χρόνια να ξεπερνά σε αρκετές περιπτώσεις ισχυρότερους διεθνείς αντιπάλους, εδραιώνοντας τη θέση της στην αγωνιστική ιστορία της Skoda. Ανάμεσα στους πιο γνωστούς Τσέχους οδηγούς που αγωνίστηκαν με τις Octavia Touring Sport και TS 1200 συγκαταλέγονταν οι αδελφοί Jaroslav και Vaclav Bobek, καθώς και οι Miroslav Fousek, Vladimir Hubacek, Zdenek Mraz, Leopold Lancman και Jiri Srnsky.
