Στα βουνά κάτα τη διάρκεια του ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις ανεβαίνουν άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα της χώρας. Για να ακριβολογούμε όχι μόνο της χώρας μας, αλλά και πολλοί ξένοι που επισκέπτονται την Ελλάδα για να παρακολουθήσουν τον αγώνα. Είναι αυτή η ιερή εποχή του χρόνου που στα βουνά απολαμβάνουμε μια άτυπη κοινωνική ισότητα. Ο ίδιος ήλιος μας καίει, περιμένοντας στη στροφή για να δούμε να περνούν τα αγωνιστικά αυτοκίνητα και την ίδια σκόνη λουζόμαστε είτε είμαστε δισεκατομμυριούχοι, είτε άνεργοι.
Μέλημα όλων μας δημοσιογράφων, θεατών, κριτών, της ελληνικής οργάνωσης και της FIA είναι ο αγώνας να διεξαχθεί με ασφάλεια. Οι θεατές να μη κάθονται σε σημεία επικίνδυνα για την ασφάλεια τους και για την ομαλή διεξαγωγή του αγώνα. Στην Ελλάδα, αν και είμαστε ατίθασος λαός, οι θεατές του Ράλλυ Ακρόπολις είναι στην πλειοψηφία τους συνειδητοποιημένοι και στα βουνά “κύριοι”.
Somos terceros en #WRC2 pero el día podría haber acabado muy mal.
Todo el equipo trabaja muy duro y @borjarozada y yo damos lo mejor que tenemos para que alguien arruine el trabajo de tanta gente así.
Espero que si esto no ha sido accidental, no piséis un tramo más. #WRC2 pic.twitter.com/zJ7xSEo8nR
— Alejandro Cachón (@Cachon_Ale) June 26, 2026
Κάθονται σε σωστά σημεία, δεν απασχολούν τους κριτές, μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις τους βοηθούν και είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα, αν κάποιο πλήρωμα χάσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και τους χρειαστεί για να ξαναμπεί στο δρόμο. Έτσι είναι η πλειοψηφία των Ελλήνων θεατών. Σέβονται και αγαπούν τα βουνά και το ράλλυ.
Υπάρχουν λοιπόν αυτοί οι θεατές, όπως υπάρχει και μια μικρή μειοψηφία, που ανεβαίνει στο βουνό ακολουθώντας τους υπόλοιπους, χωρίς να έχει ιδέα τι πάει να δει και τι σημαίνει ειδική διαδρομή, αγωνιζόμενος και ράλλυ. Μαζί του κουβαλά την άγνοια του, η οποία αν συνδυαστεί με τα συμπλέγματα του, έχουμε τέτοιου είδους ενέργειες, σαν κι αυτήν στη Θήβα, όταν από ότι φαίνεται ένας θεατής θεώρησε διασκεδαστικό να πετάξει μια πέτρα σε διερχόμενο αγωνιστικό αυτοκίνητο και να θέσει σε κίνδυνο το πλήρωμα.
Αυτο το φαινόμενο, για να λέμε την αλήθεια, στα ελληνικά βουνά είναι σπάνιο. Δεν συμβαίνουν τέτοιες απρέπειες συχνά. Σίγουρα έχουν συμβεί και άλλη φορά. Παλιότερα είχαν πετάξει σε τουρκικό πλήρωμα ένα πλαστικό μπουκάλι γεμάτο με νερό στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου τους, καθώς οι τούρκοι αγωνιζόμενοι οδηγούσαν σε ειδική διαδρομή. Ο θεατής μάλλον θεώρησε, πως έτσι έβγαλε την υποχρέωση του στον Αθανάσιο Διάκο, νοιώθοντας περηφάνια και δέος για την πράξη του, ως γνήσιος απόγονος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Σε μια άλλη περίπτωση επαγγελματίας διαπιστευμένος φωτογράφος έκλεισε το ρυάκι με πέτρες, ανεβάζοντας τη στάθμη του νερού για να βγάλει εντυπωσιακή φωτογραφία, καθώς θα περνούσαν από εκεί τα αγωνιστικά. Το αποτέλεσμα ήταν, κυρίως τα ελληνικά πληρώματα να αντιμετωπίσουν πρόβλημα, καθώς περνούσαν από ένα ρυάκι που το είχαν στις σημειώσεις γραμμένο διαφορετικά από ότι το βρήκαν και μάλιστα χωρίς να είχε βρέξει την προηγούμενη για να κάνουν τις απαραίτητες διορθώσεις. Ο φωτογράφος τότε είχε αναφερθεί στη FIA που του αφαίρεσε το δημοσιογραφικό του πάσο για τους επόμενους αγώνες.
Σε αγώνες του εξωτερικού τα πράγματα είναι χειρότερα. Στο Μόντε Κάρλο στις ειδικές διαδρομές των Γαλλικών Άλπεων, όταν δεν έχει πιάσει πάγο η άσφαλτος, οι θεατές πετούν χιόνι σε τυφλές στροφές για να δουν το αγωνιστικό αυτοκίνητο να γλιστρά και να μετρήσουν τα αντανακλαστικά των οδηγών. Στην Αγγλία θεατές πέταξαν κορμούς δένδρων λίγο πριν περάσει ο Carlos Sainz, καθυστερώντας τον, για να ευνοήσουν τον Colin McRae στη διεκδίκηση του παγκόσμιου στέμματος.
Τα γεγονότα αυτά έχουν καταγραφεί επίσημα. Συμβαίνουν σπάνια και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν γιατί τα ράλλυ διεξάγονται σε ανοιχτούς δρόμους πάνω στα βουνά και οι θεατές σε χώρες όπως, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία και άλλες δεν στριμώχνουν τον κόσμο σε συγκεκριμένα σημεία για να μπορούν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο τους, όπως για παράδειγμα γίνεται στη Φινλανδία, βάζοντας τους χρόνια τώρα, να πληρώσουν εισιτήριο για να απολαύσουν το αγαπημένο τους σπορ.
Η Ελλάδα, ευτυχώς δεν έχει ιδιωτικούς δρόμους για να μαντρώσει τους θεατές και η πρόσβαση σε οποιοδήποτε σημείο της ειδικής διαδρομής είναι ελεύθερη. Αυτό είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα, γιατί ο Έλληνας θεατής έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τους θεούς του WRC ελεύθερα, χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς και δωρεάν. Επίσης είναι μειονέκτημα για τους οργανωτές που δεν έχουν την “άνεση” να έχουν υπό τον έλεγχο τους, τους θεατές. Στην Αυστραλία μάντρωναν θεατές και δημοσιογράφους σε συγκεκριμένα σημεία και πριν τον αγώνα μας έδιναν μια λίστα με τα πρόστιμα που θα πληρώναμε σε περίπτωση που ξεφεύγαμε από το μαντρί.
Οι πληροφορίες μας, αναφέρουν πως πιθανότατα ήταν θεατής αυτός που πέταξε την πέτρα στο αγωνιστικό αυτοκίνητο σπάζοντας του το παρμπρίζ. Αχνοφαίνεται στο βίντεο, που έχει καταγράψει το συμβάν και η αστυνομία έχει ξεκινήσει έρευνα για τον εντοπισμό του. Το σπασμένο παρμπρίζ λίγο μετράει, όσο η τρομάρα που πήρε το πλήρωμα και ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ατύχημα, όπως και το κακό που θα έκανε στη φήμη του αγώνα.
Οδηγούσαν εκείνη τη στιγμή στο όριο τους και ένας που δεν έχει ιδέα, τι σημαίνει οδηγώ στο όριο αποφάσισε να τους θέσει σε κίνδυνο. Κάποιος διασκέδασε με αυτό τον τρόπο; Κάποιος πήρε τα βουνά με σκοπό να δημιουργήσει πρόβλημα σε ένα άγνωστο προς αυτόν πλήρωμα από την Ισπανία; Κάποιος ξύπνησε το πρωί και είπε να πάει στο ράλλυ, ακολουθώντας τους υπόλοιπους για να κάνει ζημιά; Γιατί λάτρης των αγώνων αποκλείεται να είναι. Προσπαθούμε να μπούμε στη λογική αυτής της πράξης. Άδικα το κάνουμε, διότι δεν υπάρχει λογική εξήγηση.
Η λογική εξήγηση για μια πέτρα που σπάει το παρμπρίζ ενός αγωνιστικού κατά τη διάρκεια του αγώνα είναι να την έχει ξεθάψει το εμπρός σπόιλερ και στην σπάνια αυτή περίπτωση να την έριξε πάνω στο αυτοκίνητο και όχι στο πλάι ή πίσω. Αυτή ναι, είναι μια λογική εξήγηση και έχει ξανασυμβεί. Η άλλη είναι να έπεσε μετεωρίτης από τον ουρανό. Και αυτή ναι, είναι μια απίστευτα σπάνια, αλλά λογική εξήγηση. Να τη ρίξει θεατής σε αγωνιστικό αυτοκίνητο είναι μια πράξη ανεξήγητη, χωρίς καμία λογική και πάνω από όλα άνανδρη. Είναι από αυτές τις κακές περιπτώσεις, που ο “στόκος” συναντά την πέτρα.
