Η Michele Mouton, η τεράστια γαλλίδα οδηγός, που δάμασε το θηρίο που οδηγούσε τότε, το τετρακίνητο Audi Quattro και κέρδισε ειδικές διαδρομές και αγώνες του πρωταθλήματος αλλά δεν κατάφερε να κατακτήσει τον παγκόσμιο τίτλου του θεσμού, γιατί οι συγκυρίες δεν την ευνόησαν. Ωστόσο η Michele Mouton παραμένει η μία και μοναδική στην ιστορία του θεσμού γυναίκα, η οποία κατάφερε να ανταγωνιστεί στα ίσια του άντρες οδηγούς εκείνης της εποχής και να τους κερδίσει. Κι όταν λέμε, “άντρες οδηγούς εκείνης της εποχής” αναφερόμαστε στους θεούς, που έγραψαν με χρυσά γράμματα τα ονόματα τους στην ιστορία του WRC.
Μάλιστα η Michele Mouton συμμετείχε με συνοδηγό την Fabrizia Pons και μαζί κέρδισαν το 1982 το Ράλλυ Ακρόπολις. Έναν αγώνα, τον οποίο για να τον κερδίσεις τότε, πάνω από όλα έπρεπε να τερματίσεις. Δεν υπήρχε σούπερ ράλλυ για να σε στείλει στο σέρβις να επισκευαστεί η όποια βλάβη και να επανέλθεις στις ειδικές διαδρομές την επόμενη ημέρα.
Τότε, οι ειδικές διαδρομές του αγώνα ήταν 30 μοναδικές σε κάθε σκέλος και ο αγώνας έφτανε μέχρι τα Μετέωρα. Αν είχες ζημιά απλά εγκατέλειπες και πήγαινες σπίτι σου, είτε την πάθαινες στην πρώτη ειδική διαδρομή, είτε 100 μέτρα πριν το flying της τελευταίας ειδικής διαδρομής του αγώνα. Ένας ακόμα λόγος για να δημιουργηθεί και να θεριέψει ο απίστευτος θρύλος των νεαρών αυτών γυναικών, που στριμωγμένες μέσα στα μπάκετ του Audi οδηγούσαν “δίχως αύριο” στα κλασσικά “σπαστήρια” του Ράλλυ Ακρόπολις.
Μετά το απίστευτο αυτό οδηγικό δίδυμο δεν είδαμε ξανά γυναίκα να διεκδικεί τίτλους και νίκες με το πάθος και την ένταση που το έκαναν τότε οι Michele Mouton – Fabrizia Pons. Αν πιστέψουμε στη ρήση που λέει, πως τα απόρθητα κάστρα πέφτουν από μέσα, τότε η εποχή να δούμε γυναίκα οδηγό μπορεί και να είναι κοντά μας.
Κάθε χρόνο στις 23 Ιουνίου, γιορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Γυναικών Μηχανικών. Η ιστορία της ξεκίνησε το 2014, όταν η Women’s Engineering Society με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο εγκαινίασε την Εθνική Ημέρα Γυναικών Μηχανικών για να γιορτάσει την 95η επέτειό της. Ο εορτασμός έλαβε διεθνή χαρακτήρα, όταν τέθηκε υπό την αιγίδα της UNESCO το 2016. Στόχος της να αναδείξει το έργο των γυναικών μηχανικών σε όλο τον κόσμο και να ενθαρρύνει τις γυναίκες να ασχοληθούν με τις θετικές επιστήμες.
Ο αριθμός των γυναικών που ασχολούνται με τη μηχανική έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Μια μικρή έρευνα που κάναμε στο Service Park του ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις διαπιστώσαμε, πως αρκετές γυναίκες έχουν καθιερωθεί ως σταθερά και ουσιαστικά μέλη των εργοστασιακών ομάδων.
«Σε αυτό τον αγώνα διαθέτουμε επτά γυναίκες, που ασχολούνται ως μηχανικοί στην ομάδα μας. Εργάζονται ισάξια με τους συναδέρφους τους και έχουν το ίδιο πάθος και την ίδια, να μη πω μεγαλύτερη θέληση από τους άντρες συναδέρφους τους, να πετύχουν τους στόχους τους. Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στις γυναίκες της ομάδας μας και είμαστε περήφανοι για αυτές», δήλωσε ο Richard Millener, Αγωνιστικός Διευθυντής της M-Sport.
Από την άλλη, θεωρεί δύσκολο να βρεθεί γυναίκα, που θα οδηγήσει αυτοκίνητο στη μεγάλη κατηγορία του πρωταθλήματος, για να κερδίσει αγώνες και τίτλους στο WRC άμεσα, χωρίς όμως να το αποκλείει. Μάλιστα θα το καλοδεχόταν και θα ήθελε να έχει μια γυναίκα οδηγό στην ομάδα του.
Πριν μερικά χρόνια σπάνια βλέπαμε γυναίκες μηχανικούς στις εργοστασιακές ομάδες, ενώ τώρα δεν μας ξενίζει η παρουσία τους στο σέρβις. Τις συνηθίσαμε. Το θεωρούμε φυσικό. Τα κάστρα από μέσα πέφτουν. Όσο πέφτει το ηλικιακό όριο των οδηγών, που συμμετέχουν στο WRC, τόσο η ελπίδα να βρεθεί μια γυναίκα στο αριστερό μπάκετ μεγαλώνει. Λέτε;
