Το «πράσινο» ατσάλι έχει βρεθεί στο προσκήνιο της αυτοκινητοβιομηχανίας, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, καθώς έχει τη δυνατότητα να καθορίσει σημαντικά την πορεία των ευρωπαίων κατασκευαστών, μέσα στα επόμενα 10 χρόνια.
Η χρήση βιώσιμων πηγών ενέργειας στην παραγωγή χάλυβα μπορεί να βοηθήσει τις αυτοκινητοβιομηχανίες να αντισταθμίσουν τις εκπομπές ρύπων – κάτι που μπορεί να επιτρέψει την συνέχεια πώλησης αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ακόμα και μετά το 2035.
Τον Δεκέμβριο του 2025 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε στη δημοσιότητα ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, το οποίο προέβλεπε μείωση των εκπομπών αερίων τα οποία προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 90%, υπό την προϋπόθεση ότι οι εναπομένουσες εκπομπές θα αντισταθμιστούν από εναλλακτικά καύσιμα ή πράσινο χάλυβα.
Εάν τελικά το σχέδιο εγκριθεί, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι ακόμα και το 25% των διαθέσιμων αυτοκινήτων στην αγορά θα είχαν τη δυνατότητα να κινούνται από κινητήρες εσωτερικής καύσης, μετά την εν λόγω ημερομηνία – κάτι που εξαρτάται όμως από τον τρόπο με τον οποίο οι αυτοκινητοβιομηχανίες θα αξιοποιήσουν τους μηχανισμούς αντιστάθμισης εκπομπών ρύπων.
Παρότι οι εταιρείες παραγωγής αυτοκινήτων έχουν δεσμευτεί στη χρήση χάλυβα χαμηλών εκπομπών άνθρακα, οι επενδύσεις που απαιτούνται σε επίπεδο χαλυβουργικών εταιρειών είναι τεράστιες. Καμία επένδυση δισεκατομμυρίων ευρώ δε δικαιολογείται αν δεν υπάρχει εγγυημένη ζήτηση, ενώ παράλληλα, οι αυτοκινητοβιομηχανίες δε μπορούν να δεσμευτούν στην τήρηση των μέτρων αν δεν υπάρχει αξιόπιστη προμήθεια. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν «φαύλο» κύκλο, με μόνη πιθανή διέξοδο το σύστημα αντιστάθμισης εκπομπών ρύπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ήδη η Volvo έχει ξεκινήσει να παράγει το EX60 – το πρώτο αυτοκίνητο της μάρκας που παράγεται από ατσάλι χαμηλών εκπομπών ρύπων. Η πρώτη ύλη παράγεται από την σουηδικής προέλευσης SSAB, η οποία αξιοποιεί κλιβάνους υδρογόνου για την επεξεργασία χάλυβα.
Προς το παρόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει ορίσει με ακρίβεια ποιες μέθοδοι παραγωγής παράγουν «πράσινο» ατσάλι, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση στις εταιρείες παραγωγής. Αναμένεται όμως διευκρίνηση, σε ξεχωριστή νομοθετική πράξη.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ενεργειακής Οικονομίας και Χρηματοοικονομικής Ανάλυσης, η παραδοσιακή παραγωγή χάλυβα με καύση άνθρακα συνεπάγεται εκπομπές (άμεσες και έμμεσες) περίπου 2,2 τόνων διοξειδίου του άνθρακα ανά τόνο χάλυβα. Οι εκπομπές των ηλεκτρικών κλιβάνων τόξου ανέρχονται κατά μέσο όρο σε 1,4 τόνους. Η διαδικασία παραγωγής χάλυβα από ανακυκλωμένα μέταλλα με ηλεκτρικό κλίβανο τόξου συνεπάγεται εκπομπές περίπου 0,3 τόνων. Οι ηλεκτρικοί κλίβανοι τόξου που τροφοδοτούνται με πράσινο υδρογόνο δεν παράγουν σχεδόν καθόλου εκπομπές ρύπων.
Η παραγωγή αντιπροσωπεύει περίπου το 10% των εκπομπών κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής ενός αυτοκινήτου. Η μετάβαση σε χάλυβα χαμηλών εκπομπών άνθρακα δεν απαιτεί αλλαγές στο σχεδιασμό, περιορίζοντας τους ρύπους όλης της παραγωγής, ενώ το παραγόμενο προϊόν πληροί τις ίδιες προδιαγραφές αντοχής με τις παραδοσιακές μεθόδους.
