Από τις 28 Μαΐου έως τις 30 Αυγούστου 2026, η Βουδαπέστη φιλοξενεί τη Mercedes-Benz Art Collection μέσα από την έκθεση «Power Lines», μια μεγάλη καλλιτεχνική διοργάνωση που συνδέει τη διεθνή σύγχρονη τέχνη με τις καλλιτεχνικές πρακτικές της Ουγγαρίας και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η έκθεση παρουσιάζεται στο διώροφο κτίριο του Merlin Cultural Square, στο κέντρο της ουγγρικής πρωτεύουσας, και αποτελεί μέρος του διεθνούς εκθεσιακού προγράμματος της Mercedes-Benz Art Collection.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχει αναλάβει ο Krisztian Gabor Torok, ο οποίος δημιούργησε έναν διάλογο πολλαπλών επιπέδων ανάμεσα σε έργα της συλλογής της Mercedes-Benz και σε σύγχρονες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις από την περιοχή της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Στην έκθεση συμμετέχουν περισσότεροι από 30 καλλιτέχνες διεθνούς φήμης. Ανάμεσά τους οι John M. Armleder, Sylvie Fleury, David Hockney, Robert Longo, Ilona Nemeth, Rita Suveges, Oskar Schlemmer και Agnieszka Polska.
Η έκθεση εξερευνά τις επιπτώσεις των υποδομών που σχετίζονται με τη βιομηχανία, την ενέργεια, την εργασία και τη μετακίνηση, ενώ ιδιαίτερη σημασία αποκτά και ο ίδιος ο εκθεσιακός χώρος. Το παλιό κτίριο μετασχηματιστών όπου φιλοξενείται η διοργάνωση ενισχύει θεματικά την έκθεση, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα παραγωγής, διανομής και ισχύος.
Το «Power Lines» επιχειρεί μια κριτική προσέγγιση της βιομηχανικής επανάστασης και των μετασχηματισμών που επηρέασαν την Ουγγαρία και συνολικά την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες. Μέσα από τα έργα των καλλιτεχνών αναδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους η βιομηχανική παραγωγή, τα δίκτυα μεταφορών και τα τεχνολογικά συστήματα δημιούργησαν νέες μορφές κινητικότητας και αισθητικής, αλλά ταυτόχρονα εγκλώβισαν κοινωνίες και περιοχές σε πολύπλοκες υποδομές.
Η έκθεση αναπτύσσεται γύρω από πέντε βασικούς θεματικούς άξονες: τη βιομηχανία και τη μηχανή, τη μετανάστευση, τον μοντερνισμό, την ενέργεια και το τοπίο. Οι θεματικοί αυτοί άξονες δεν ακολουθούν αυστηρή χωρική διάταξη, αλλά διασταυρώνονται και επανέρχονται διαρκώς, δημιουργώντας μια ενιαία αφηγηματική εμπειρία.
Ξεχωριστή θέση κατέχει το έργο «Luddite Automaton» των Randomroutines, μια μεγάλη μεταλλική κατασκευή με φιγούρες εμπνευσμένες από τα πρώτα εργατικά κινήματα, οι οποίες κινούνται μέσω μιας ανεμογεννήτριας. Το έργο λειτουργεί ειρωνικά, καθώς η ανανεώσιμη ενέργεια τροφοδοτεί μορφές που μοιάζουν να καταστρέφουν την ίδια τη μηχανή.
Οι Benedikt Partenheimer και David Hockney προσεγγίζουν τη μηχανή μέσα από τη γοητεία της βιομηχανικής αισθητικής και του αυτοκινήτου ως σύμβολο της μοντέρνας εποχής. Την ίδια στιγμή, η Sung Tieu, με το έργο «The Ruling», χρησιμοποιεί εκατοντάδες ξύλινους χάρακες για να αναδείξει τις επιπτώσεις της αποικιοκρατικής διοικητικής τυποποίησης στη Νοτιοανατολική Ασία.
Η Doruntina Kastrati επικεντρώνεται στο ανθρώπινο σώμα και στο τίμημα της εργασίας, παρουσιάζοντας έρευνα γύρω από γυναίκες εργαζόμενες σε εργοστάσιο λουκουμιών στο Prizren, όπου σχεδόν το ένα τρίτο έχει υποβληθεί σε επέμβαση αντικατάστασης γονάτου εξαιτίας της εξαντλητικής ορθοστασίας και των επαναλαμβανόμενων κινήσεων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το έργο «Relief H» του Oskar Schlemmer, το οποίο αναδεικνύει την ουτοπική διάσταση του μοντερνισμού μέσα από γεωμετρικές μορφές του ανθρώπινου σώματος, αλλά και η εγκατάσταση της Monika Sosnowska με παραμορφωμένους μεταλλικούς φράχτες που μοιάζουν να λυγίζουν κάτω από το ίδιο τους το βάρος.
Στον θεματικό άξονα της ενέργειας, ο Paul Kolling παρουσιάζει το έργο «Energy» (κύρια φωτογραφία), ένα αρχιτεκτονικό αντίγραφο βιομηχανικού ενεργειακού κτιρίου που εστιάζει στις αόρατες υποδομές της ενεργειακής αγοράς. Παράλληλα, στο βίντεο «The Thousand-Year Plan», η Agnieszka Polska αντιπαραθέτει δύο αντικρουόμενα οράματα για το μέλλον της Πολωνίας: τους κομμουνιστές μηχανικούς που ηλεκτροδοτούν την ύπαιθρο και τους αντικομμουνιστές αντάρτες που κινούνται στα δάση.
Η έκθεση ολοκληρώνεται με τα έργα της Rita Suveges και της Noemie Goudal. Η Suveges εξετάζει τις περιβαλλοντικές συνέπειες της πετροχημικής βιομηχανίας, από τις πετρελαιοκηλίδες μέχρι την εξόρυξη στον Άρη, ενώ η Goudal, μέσα από το φιλμ «Inhale, Exhale», μεταφέρει τον θεατή σε γεωλογικά τοπία και σχηματισμούς της εποχής των παγετώνων, υπενθυμίζοντας ότι ο βιομηχανικός νεωτερισμός αποτελεί απλώς μια σύντομη στιγμή στην ιστορία της Γης.
Η Mercedes-Benz Art Collection ιδρύθηκε το 1977 και σήμερα θεωρείται μία από τις σημαντικότερες εταιρικές συλλογές τέχνης στην Ευρώπη, με περίπου 3.000 έργα από περισσότερους από 800 καλλιτέχνες. Η συλλογή εστιάζει τόσο στην αφαιρετική τέχνη και τον κονστρουκτιβισμό, όσο και σε έργα με κοινωνικό και πολιτικό προβληματισμό, διατηρώντας πάντα στενή σχέση με θέματα αυτοκίνησης, σχεδιασμού και σύγχρονου πολιτισμού.
