Μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης ζητούν αλλαγές στην προτεινόμενη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την τοπική παραγωγή οχημάτων, υποστηρίζοντας ότι οι νέοι κανόνες μπορεί να επηρεάσουν την ανταγωνιστικότητα της παραγωγής χαμηλού κόστους.
Η πρόταση της ΕΕ, που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Industrial Accelerator Act, προβλέπει ότι τα ηλεκτρικά οχήματα θα πρέπει τουλάχιστον το 70% των εξαρτημάτων τους να έχει κατασκευαστεί στην Ευρώπη, ώστε να θεωρούνται «Made in Europe».
Η ρύθμιση έχει ως στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και τη μείωση της εξάρτησης από την Κίνα, όμως δημιουργεί προβληματισμό στους κατασκευαστές που έχουν επενδύσει σε εργοστάσια εκτός Ε.Ε..
Κατασκευαστές όπως η Renault, ο Όμιλος Stellantis, η Toyota και η Ford διαθέτουν σημαντικές παραγωγικές εγκαταστάσεις στο Μαρόκο και την Τουρκία, όπου το κόστος παραγωγής είναι χαμηλότερο. Το 2025 κατασκευάστηκαν στο Μαρόκο περισσότερα από 500.000 οχήματα από τη Renault και τoν Όμιλο Stellantis – με μεγάλο μέρος της παραγωγής να προορίζεται για την ευρωπαϊκή αγορά. Στα μοντέλα που παράγονται εκεί περιλαμβάνονται τα Dacia Sandero, Peugeot 208 και Dacia Jogger.
Περίπου 750.000 οχήματα που εισήχθησαν προς την Ε.Ε. την προηγούμενη χρονιά από εταιρείες όπως η Renault, η Toyota, η Ford, η Fiat και η Hyundai προέρχονταν από εργοστάσια στην Τουρκία.
Σήμερα, η παραγωγή στις συγκεκριμένες χώρες αφορά κυρίως μοντέλα με κινητήρες εσωτερικής καύσης ή υβριδικά συστήματα. Ωστόσο, η μετάβαση προς τα ηλεκτρικά οχήματα δημιουργεί ερωτήματα για το αν τα μελλοντικά αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα που θα κατασκευάζονται εκεί θα πληρούν τα νέα ευρωπαϊκά κριτήρια.
Πρόταση για πιο ευέλικτο υπολογισμό
Η Renault, η Stellantis και η Volkswagen παρουσίασαν κοινή πρόταση ζητώντας διαφορετική προσέγγιση στους κανόνες.
Οι εταιρείες προτείνουν ένα μοντέλο στο οποίο, αν το 70% του στόλου ενός κατασκευαστή πληροί τις απαιτήσεις ευρωπαϊκής προέλευσης, τότε ολόκληρος ο στόλος θα μπορεί να θεωρείται συμβατός με την ένδειξη «Made in Europe».
Στόχος είναι να διατηρηθεί η παραγωγική βάση στην Ευρώπη, χωρίς να χαθεί η δυνατότητα αξιοποίησης εργοστασίων σε χώρες με εμπορικές συμφωνίες με την Ε.Ε..
Η τελική μορφή της νομοθεσίας αναμένεται να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων μέχρι το τέλος του 2026, ενώ η πλήρης έγκριση του πλαισίου εκτιμάται ότι δεν θα ολοκληρωθεί πριν από το δεύτερο εξάμηνο του 2027.
